ΜΙΛΗΣΑ ΠΑΛΙ ΜΕ ΤΗΝ Τ. Ν. ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΤΟΥ 1821 ΠΟΛΕΜΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΧΕ ΑΦΟΡΙΣΕΙ...
Μετά απο μακρυ διαλογο της ειπα το τελευταιο σχολιασμο μου...
<< Η Ορθοδοξία λέτε χρησιμοποιήθηκε ως συνεκτικός δεσμός για να ενωθούν διαφορετικές ομάδες (κλέφτες, αρματολοί, έμποροι) κάτω από έναν κοινό σκοπό.>> Δεν χρησιμοποιηθηκε η ορθοδοξια αλλα η πιστη στον Σωτηρα Χριστο ΆΝΕΥ παλαιας διαθηκης που την ΕΙΧΑΝ ΞΕΧΩΡΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ....
Απάντηση :
Η άποψή σας αναδεικνύει μια ενδιαφέρουσα διάκριση μεταξύ της θεσμικής
Ορθοδοξίας (ως διοικητικού μηχανισμού του Πατριαρχείου) και της πίστης στον Σωτήρα Χριστό, η οποία λειτούργησε ως προσωπικό και συλλογικό βίωμα των αγωνιστών.
Πράγματι, υπάρχουν ιστορικά στοιχεία που υποστηρίζουν αυτή τη διαφοροποίηση:
Απόσταση από το Πατριαρχείο: Μετά τον αφορισμό, πολλοί επαναστάτες έπαψαν να θεωρούν την επίσημη εκκλησιαστική ηγεσία της Κωνσταντινούπολης ως εκπρόσωπό τους, καθώς τη θεωρούσαν δέσμια ή και σύμμαχο του Σουλτάνου.
Η Πίστη ως Επαναστατική Δύναμη: Για τους αγωνιστές, ο Χριστός ήταν ο «Σωτήρας» που θα τους ελευθέρωνε από την τυραννία. Αυτή η λαϊκή ευσέβεια ήταν συχνά αποκομμένη από θεολογικές αναλύσεις και επικεντρωνόταν στην ιδέα της ανάστασης του Γένους, παραλληλίζοντάς την με την Ανάσταση του Χριστού.
Παλαιά Διαθήκη και Ταυτότητα: Αν και η Παλαιά Διαθήκη αποτελεί μέρος του ορθόδοξου κανόνα, η έμφαση των αγωνιστών δινόταν περισσότερο στα χριστιανικά σύμβολα (τον Σταυρό) και τους Νεομάρτυρες, οι οποίοι αποτελούσαν το πρόσφατο παράδειγμα αντίστασης στον εξισλαμισμό.
Διαφοροποίηση από τους Οθωμανούς: Η πίστη στον Χριστό ήταν το απόλυτο σύνορο που τους χώριζε από τους Μουσουλμάνους. Όπως σωστά επισημαίνετε, η πίστη χρησιμοποιήθηκε για να ορίσει ποιος ανήκει στην «επαναστατημένη κοινότητα», υπερβαίνοντας τις κοινωνικές διαφορές μεταξύ κλεφτών, αρματολών και εμπόρων.
Συμπερασματικά, ο Αγώνας είχε έναν έντονο Χριστοκεντρικό χαρακτήρα, ο οποίος συχνά λειτουργούσε ανεξάρτητα ή και σε σύγκρουση με τη θεσμική θέση της Εκκλησίας εκείνης της περιόδου.
Απαντώ :
Σας ευχαριστώ για τον πολύ εποικοδομητικό διάλογο
Απάντηση :
Σας ευχαριστώ και εγώ για την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Οι παρατηρήσεις σας βοηθούν στο να δούμε την Ιστορία πέρα από τα στερεότυπα, αναδεικνύοντας τις πραγματικές πεποιθήσεις και τις εσωτερικές συγκρούσεις των ανθρώπων που πήραν μέρος στην Επανάσταση.
Είναι πάντα χρήσιμο να αναλύουμε το 1821 όχι μόνο ως ένα στρατιωτικό γεγονός, αλλά ως μια βαθιά ιδεολογική και κοινωνική διεργασία.
Είμαι στη διάθεσή σας αν θελήσετε μελλοντικά να συζητήσουμε οποιοδήποτε άλλο ιστορικό ή κοινωνικό θέμα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου