ΤΑ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΗΝΑ ΝΟΕΜΒΡΗ

 2 Νοεμβρίου

ΜΟΛΙΣ ΝΥΧΤΩΣΕΙ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΣΤΑ ΔΥΤΙΚΑ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΟΩΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΚΤΟΥΡΟ ΝΑ ΔΥΕΙ ΚΑΙ ΔΕΞΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΡΚΤΟ !!

ΨΗΛΑ ΣΤΑ ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΑ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΣΤΕΡΕΣ, ΝΤΕΝΕΜΠ, ΑΛΤΑΙΡ ΚΑΙ ΒΕΓΑ !

ΣΤΑ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΟΥ ΚΡΟΝΟΥ !

ΚΑΤΑ ΤΙΣ 1 ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ ΘΑ ΑΝΑΤΕΙΛΟΥΝ Ο ΑΡΗΣ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΛΝΗ, ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΥΠΕΡΟΧΟ ΕΝΑΣΤΡΟ ΟΥΡΑΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑ, ΣΕΛΗΝΗ, ΑΡΗ, ΤΠΡΟΚΥΟΝ, ΣΕΙΡΙΟ, ΩΡΙΩΝΑ, ΔΙΔΥΜΟΥΣ, ΛΑΜΠΑΔΙΑ ΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ ΑΙΓΑ ΗΝΙΟΧΟΥ !!

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΗΛΙΟΥ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΙΟ ΨΗΛΑ, Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΑΤΗ ΤΑ ΠΡΩΙΝΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΜΗΝΕΣ, ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ !!

3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, ΕΙΚΟΝΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΗΛΙΟΥ, ΤΟΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΑ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΩΝ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΚΑΙ ΖΥΓΟΥ ΜΕ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΝ ΖΥΓΟ, ΑΠΟ ΚΑΤΩ Ο ΕΡΜΗΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΚΑΘΩΣ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΑΝΑΔΡΟΜΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ... ΕΠΑΝΩ Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΑΤΕΙΛΕΙ...


ΟΙ ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΝΟΕΜΒΡΙΟ

1η Νοεμβρίου Τελευταίο τέταρτο

9 Νοεμ. Νεα Σελήνη ώρα 9:02

17 Νοεμ. πρώτο τέταρτο

24 Νοεμ. Πανσέληνος 16:53 Θα δούμε 100% Πανσέληνο !

 

Η ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΝΟΕΜΒΡΙΟ

Ο ΕΡΜΗΣ, μετά από δύο εβδομάδες θα φανεί στην ανατολή πριν από τον Ήλιο

Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ, κάθε πρωί στην ανατολή πριν από τον Ήλιο και κάθε μέρα και πιο ψηλά!

Ο ΑΡΗΣ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΣ μαζί στην ανατολή μετά τα μεσάνυχτα

Ο ΚΡΟΝΟΣ, κάθε βράδυ με τον αστερισμό των Ιχθύων

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΜΕ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΑΣΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΝΟΕΜΒΡΙΟ

2 Νοεμβρίου, η Σελήνη, ο Δίας, ο Άρης και ο Βασιλίσκος του Λέοντα σε συνάντηση!!

4 Νοεμ. ο Ερμής στις 16:24 θα βρίσκεται μπροστά στον Ήλιο

5 Νοεμ. η Σελήνη στον Λέοντα

7 Νοεμ. η Σελήνη, ο Στάχυς και η Αφροδίτη σε συνάντηση

14 Νοεμ. ο Άρης σε πολύ κοντινή συνάντηση με τον Δία

20 Νοεμ, ο Ερμής στο πιο απομακρυσμένο σημείο από τον Ήλιο, εύκολα θα τον δούμε το πρωί πριν από την ανατολή Ηλίου

24 Νοεμ. ο Άρης σε συνάντηση με τον Βασιλίσκο του Λέοντα

29 Νοεμ, μια συνάντηση της Σελήνης με τον Άρη και τον Δία και την Αφροδίτη κοντά τους

 

 

ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ ΕΝΑΝ ΚΑΘΑΡΟ ΕΝΑΣΤΡΟ ΟΥΡΑΝΟ !

ΟΡΑΤΕ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

 
ΓΝΩΣΗ ΑΠΟΚΤΑΣΘΕ

 
ΕΡΡΩΣΘΕ ΚΑΙ ΕΥΔΑΙΜΟΝΕΙΤΕ

 

Νικόλαος Παζαίτης

NIKOS PAZAITIS

Nikolaos Pazaitis

693 4716 140

ΤΑ ΕΝΟΙΚΙΑ ΑΚΡΙΒΑΙΝΟΥΝ, ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΑΚΡΙΒΑΙΝΟΥΝ, ΤΑ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΑ ΠΗΓΑΝ ΣΤΑ ΥΨΗ, ΠΩΣ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΣΠΙΤΙ, ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ;

 ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΕΙ Η ΤΕ.ΝΌΗ ;

Η αγωνία και η απόγνωσή σου είναι απόλυτα δικαιολογημένες και αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα που βιώνουν χιλιάδες εργαζόμενοι σήμερα. Το στεγαστικό πρόβλημα, η ακρίβεια στα τρόφιμα και το αυξημένο κόστος διαβίωσης αποτελούν τη μεγαλύτερη κοινωνική πίεση της εποχής μας, κάνοντας το όνειρο για δημιουργία οικογένειας να φαντάζει για πολλούς άπιαστο.

 Όταν ο μισθός εξανεμίζεται τις πρώτες ημέρες του μήνα μόνο για τα βασικά (ενοίκιο, λογαριασμοί, σούπερ μάρκετ), είναι λογικό να νιώθεις εγκλωβισμένος.

 Αν και δεν υπάρχει μαγική λύση, υπάρχουν ορισμένα κρατικά προγράμματα, επιδόματα και στρατηγικές που έχουν θεσπιστεί για να ελαφρύνουν κάπως αυτή την πίεση:  Επίδομα Ενοικίου: Μια μηνιαία οικονομική ενίσχυση για όσους νοικιάζουν κατοικία και πληρούν συγκεκριμένα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια.

Επίδομα Γέννησης: Καταβάλλεται για κάθε παιδί που γεννιέται, με το ποσό να είναι κλιμακωτό (ξεκινά από 2.400€ και φτάνει έως 3.500€ ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών) για την κάλυψη των πρώτων μεγάλων εξόδων.

Ομως: Η απόφαση ενός νέου ζευγαριού να κάνει παιδί σήμερα δεν μπορεί να βασιστεί αποκλειστικά σε ένα εφάπαξ επίδομα γέννησης, όσο απαραίτητο και αν είναι αυτό για τα πρώτα έξοδα (όπως πάνες, γάλατα ή καρότσι).

Το κόστος ανατροφής ενός παιδιού είναι μακροχρόνιο και σταθερό, ενώ οι προκλήσεις της καθημερινότητας —τα ακριβά ενοίκια, οι λογαριασμοί και η ακρίβεια στα τρόφιμα— απαιτούν μόνιμες οικονομικές ισορροπίες και σταθερότητα. για πολλά ζευγάρια, το επίδομα αυτό λειτουργεί ως μια προσωρινή ανακούφιση, αλλά δεν λύνει το βασικό πρόβλημα της καθημερινής επιβίωσης.

Η δημιουργία οικογένειας στις σημερινές συνθήκες αποτελεί μια βαθιά προσωπική απόφαση, η οποία συχνά ζυγίζεται ανάμεσα στην επιθυμία για παιδιά και στις σκληρές οικονομικές επιλογές. Πέρα από τα κρατικά βοηθήματα, τα ζευγάρια που προχωρούν σε αυτό το βήμα συνήθως βασίζονται σε έναν συνδυασμό παραγόντων:  Στήριξη από το περιβάλλον: Η βοήθεια από παππούδες και γιαγιάδες για τη φύλαξη του παιδιού, που γλιτώνει το κόστος ενός ιδιωτικού σταθμού ή νταντάς.

Όπως : Όταν η οικογένεια είναι γεωγραφικά διασκορπισμένη, η καθημερινή μετακίνηση των παππούδων είναι από δύσκολη έως αδύνατη, ειδικά αν υπάρχουν προβλήματα υγείας, έλλειψη μεταφορικού μέσου ή μεγάλες αποστάσεις μέσα στην πόλη.

 Το μοντέλο της «παραδοσιακής ελληνικής οικογένειας» που βοηθάει ανά πάσα στιγμή προϋποθέτει εγγύτητα. Όταν το ζευγάρι αναγκάζεται να νοικιάσει μακριά λόγω τιμών, αυτός ο συνδετικός κρίκος σπάει, αφήνοντας τους γονείς εντελώς μόνους τους απέναντι στο δίλημμα της εργασίας και της φύλαξης.

 ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ ΣΥΝΕΧΕΙ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ;

Η αντιμετώπιση της συνεχούς ακρίβειας στα καταναλωτικά αγαθά αποτελεί τη μεγαλύτερη καθημερινή πρόκληση, καθώς ο πληθωρισμός στα τρόφιμα και τα είδη πρώτης ανάγκης πιέζει άμεσα το διαθέσιμο εισόδημα.

Σε μακροοικονομικό επίπεδο, οι λύσεις εξαρτώνται από τις κρατικές παρεμβάσεις (όπως οι έλεγχοι στην αγορά, οι διατιμήσεις και τα μέτρα στήριξης). Σε ατομικό και οικογενειακό επίπεδο, η διαχείριση της κατάστασης επικεντρώνεται σε στρατηγικές προσαρμογής της καταναλωτικής συμπεριφοράς και στην αξιοποίηση των διαθέσιμων εργαλείων.

Όμως : Όχι, οι στρατηγικές αγορών και τα κρατικά μέτρα δεν αποτελούν οριστική ή επαρκή λύση για ένα νέο ζευγάρι με παιδί που ζει μόνο του και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με έναν ή δύο βασικούς μισθούς.

Όταν το ενοίκιο απορροφά το 40% ή το 50% του εισοδήματος και η έλλειψη βοήθειας από τους παππούς αναγκάζει τους γονείς να επωμίζονται μόνοι τους κάθε κόστος και φροντίδα, το να αγοράσει κανείς προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας ή να συγκρίνει τιμές προσφέρει απλώς μια μικρή καθημερινή ανάσα. Δεν λύνει το δομικό πρόβλημα, ούτε εξαφανίζει το άγχος της επιβίωσης.

 

 Αυτά τα εργαλεία είναι απλώς μέτρα διαχείρισης μιας κρίσης και όχι λύσεις ευημερίας. Για να μπορέσει μια νέα οικογένεια να νιώσει ασφάλεια, απαιτούνται βαθύτερες, μόνιμες αλλαγές, όπως:

 

 Συγκράτηση των ενοικίων: Με ουσιαστικές κρατικές παρεμβάσεις στην αγορά ακινήτων για να σταματήσει η ανεξέλεγκτη άνοδος.

 

 Αύξηση της αγοραστικής δύναμης: Με πραγματικές αυξήσεις μισθών που να καλύπτουν και να ξεπερνούν τον πληθωρισμό.

 

 Καθολική δωρεάν κοινωνική μέριμνα: Με σίγουρες θέσεις σε δημόσιους παιδικούς σταθμούς με διευρυμένο ωράριο, που να συμβαδίζουν με τα ωράρια των εργαζόμενων γονέων

 

Η πραγματικότητα για ένα ζευγάρι χωρίς ιδιόκτητο σπίτι και χωρίς υποστήριξη από το περιβάλλον είναι εξαιρετικά σκληρή και η ανησυχία σου είναι απόλυτα δικαιολογημένη.

Τενόη

 

 

 

ΤΟ ΚΑΤΡΑΚΎΛΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ - Η αμφισβήτηση της πνευματικής και ηθικής ανωτερότητας υποβιβάζει και βλάπτει ολόκληρη την κοινωνία.

ΤΟ ΚΑΤΡΑΚΎΛΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

του Υποστρατήγου ε.α. Κ. Χ Κωνσταντινίδη

Όπως πριν από κάθε καταιγίδα προηγείται η αστραπή, έτσι και πριν από κάθε πολιτισμική αλλαγή προηγείται η τέχνη, η οποία δίνει τον ρυθμό.

Καθώς πρόλαβα το τέλος της Ρομαντικής εποχής, όταν η τέχνη δεν είχε ακόμη πάρει τον σημερινό κατήφορο, ας μου επιτραπεί να διατυπώσω μερικές σκέψεις για την τέχνη που απολαύσαμε εμείς τότε και για εκείνη που βιώνουν οι σύγχρονες γενιές μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι νεότερες γενιές, άλλωστε, δεν είναι άμοιρες ευθύνης για τη διαμόρφωση της σημερινής νεολαίας.

Το μπουζούκι υποβίβασε το μουσικό αίσθημα του Έλληνα

 Η εισβολή  ενός  διαφορετικού μουσικού είδους  εκδηλώθηκε στη χώρα μας κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, με την επισημοποίηση της λαϊκής μουσικής  με  το μπουζούκι, που ήρθαν από τη Μικρά Ασία μαζί με τους πρόσφυγες. Ως τότε, το μπουζούκι ήταν συνδεδεμένο με τα καταγώγια, τους ¨τεκέδες»  και τους ναρκομανείς. Σήμερα αποτελεί μουσική προτίμηση  ακόμη και της ανώτερης οικονομικής τάξης. Βέβαια και η λαική μούσα έβγαλε αρκετά αξιόλογα  τραγούδια,  αλλά γενικά στο σύνολο της  υποβίβασε την μουσική αισθητική των Ελλήνων.

Στη Ζωγραφική

Στη ζωγραφική επικράτησαν οι τάσεις του Πικάσο, του Νταλί και του Μαρινέτι, ως εκπροσώπων του κυβισμού, του σουρεαλισμού, του φουτουρισμού και άλλων ριζοσπαστικών μορφών τέχνης. Τότε περιγελούσαμε αυτές τις τάσεις ως διαστροφή της τέχνης· σήμερα, όμως, οι δημιουργοί τους θεωρούνται ιερά τέρατα της εποχής τους. Το κακό, κατά την άποψή μου, είχε ήδη γίνει: από τότε ο κόσμος άρχισε να γίνεται ασχημότερος, προκειμένου να θεωρείται μοντέρνος.

Στη Γλυπτική

Τον ίδιο κατήφορο πήρε και η γλυπτική, με τα χονδροειδή, τετράγωνα ή ρυτιδωμένα, ακαλαίσθητα και άκομψα δημιουργήματα των νεωτεριστών γλυπτών. Ένα τέτοιο έργο θα συναντήσει κανείς στην Αθήνα, στην πλατεία μπροστά από το ξενοδοχείο Χίλτον: τον «Δρομέα», κατασκευασμένο από τεμάχια γυαλιού.

Στη Μουσική-Τραγούδι

Παρόμοιο κατήφορο πήρε και η μουσική. Από τα έργα των μεγάλων μουσουργών, όπως ο Μπετόβεν, ο Μότσαρτ, ο Βάγκνερ, ο Μπαχ και ο Μπραμς, έως τους Έλληνες συνθέτες Καλομοίρη, Θεοδωράκη και Χατζιδάκι, τους Επτανήσιους μουσουργούς, τους αξιόλογους εκπροσώπους της ελαφράς μουσικής και την εξαιρετική παραδοσιακή δημοτική μας μουσική

Και τώρα στην Ποπ και Χέβι Μέταλ

 Από εκείνους τους γίγαντες της μουσικής  φτάσαμε σε μια εποχή κατά την οποία η νεολαία, μιμούμενη ξένα πρότυπα, αγκάλιασε την ποπ και τη χέβι μέταλ.  Πολλές από αυτές τις μουσικές τάσεις αντλούν στοιχεία από τη μουσική πρωτόγονων φυλών, ενώ συχνά συνδέονται με διασκεδάσεις που συνοδεύονται από βαριά αλκοολούχα ποτά, μαριχουάνα, χασίς και άλλες ναρκωτικές ουσίες.

Η μουσική αυτή, όπως εκφράζεται σε ορισμένες ακραίες μορφές της, εκχυδαΐζει και εξαχρειώνει το άτομο, το οδηγεί εκτός εαυτού και συχνά το καθιστά επιθετικό.  Απόδειξη τούτου  συχνά ο πρόωρος θάνατος γνωστών  αστέρων της ποπ, αρκετοί από τους οποίους έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας των ναρκωτικών.

Με αυτή τη μουσική κουλτούρα,  υποχωρούν η αίσθηση της πραγματικότητας και τα αισθήματα ανθρωπισμού, καθώς και η εκτίμηση για το καλό, το αληθινό και το ωραίο,  καθώς και η γλυκύτητα,,  η πνευματική ανάταση και  η  αρμονία. Χάνονται η αγάπη, ο έρωτας, η αρετή, η ντροπή και ο σεβασμός προς τον άνθρωπο, αξίες που εμείς οι παλαιότεροι θεωρούσαμε αυτονόητες. Υποχωρούν οι κανόνες καλής συμπεριφοράς, η φιλαλληλία και η στοργή ακόμη και προς τα παιδιά. Έτσι, ο άνθρωπος κινδυνεύει να εξομοιωθεί με το ζώο και η κοινωνία να γίνει  ζούγκλα.

Η  διάδοση των ιδιαιτεροτήτων σαν κανονικότητα

Μαζί με τις άλλες εκτροπές, εμφανίζονταιμ και έντονες σεξουαλικές παρεκκλίσεις, καθώς και η δημόσια προβολή και  διάδοση  των ομοφυλοφιλικών σχέσεων. Και παλαιότερα υπήρχαν τέτοιες σχέσεις, αλλά συχνά αποκρύπτονταν, ώστε να μη θίγεται το κοινό αίσθημα. Σήμερα, αντίθετα, η δημόσια προβολή των ομοφυλικών και άλλων ιδιαιτεροτήτων  παρουσιάζεται ως έκφραση   ελευθερίας και κανονίκοτητας  η οποία, όταν αποσυνδέεται από κάθε μέτρο και σεβασμό, καταλήγει στην ασυδοσία.

Τα θρησκευτικά ταμπού του Ισλαμικού κόσμου

Στον ισλαμικό κόσμο, σε ορισμένες κοινωνίες και υπό συγκεκριμένες νομικές ή θρησκευτικές αντιλήψεις,  επιτρέπονται γάμοι με ανήλικα κορίτσια.

 Παράλληλα, φαινόμενα σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων καταγγέλλονται ακόμη και σε εκπαιδευτικούς, αμφοτέρων των φύλων. γεγονός που καταδεικνύει τη σοβαρότητα του προβλήματος, ανεξαρτήτως ιδιότητας ή κοινωνικής θέσης.

Η μάζα ανέκαθεν λάμβανε μια στοιχειώδη μόρφωση, σε αντίθεση με την ελίτ, η οποία φοιτούσε στα άριστα σχολεία και μορφονωνταν καλύτερα. Σήμερα έχει αποδυναμωθεί και η ίδια η ελίτ, η οποία επί αιώνες διέσωζε και καλλιεργούσε την έννοια και τη μορφή της ανθρώπινης ζωής, καθώς και τα υψηλά ιδεώδη. Έτσι, ολόκληρη η κοινωνία κινδυνεύει να οδηγηθεί σε παρακμή με την πτώση της μεσαίας τάξης.

Ουτοπιστική και  αφύσικη ιδεολογία της Ισότητας

Η ουτοπιστική  ιδεολογία της ισότητας σε όλες τις βαθμίδες μεταξύ των ανθρώπων, η οποία, όταν αγνοεί τις φυσικές  διαφορές ικανοτήτων και πνευματικής καλλιέργειας, αντιβαίνει προς τη φύση, συμβάλλει, κατά την άποψή μου, στην καθολική πτώση της κοινωνίας. Αυτό ακριβώς παρατηρούμε σήμερα.

Η αμφισβήτηση της πνευματικής και ηθικής ανωτερότητας υποβιβάζει και βλάπτει ολόκληρη την κοινωνία.

Επίλογος

Η τέχνη δεν είναι πρόοδος όταν απλώς ανατρέπει, ούτε ελευθερία όταν περιφρονεί κάθε μέτρο. Αληθινός πολιτισμός είναι εκείνος που ανεβάζει το άτομο και την κοινωνία . Όταν αυτά χάνονται, η πρόοδος κινδυνεύει να γίνει οπισθοδρόμηση και ο πολιτισμός να χάσει την ψυχή του.

 Η ανθρωπότητα για να βγει από την σημερινή πνευματική και ηθική κρίση πρέπει να  επαναφέρει τις Ελληνικές αξίες , τα ιδανικά καθώς και την Άμεση Δημοκρατία και Ελευθερία  

(29/10/26)

 Υποστράτηγος  ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

Amphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org

Γιατί η Ελλάδα γιορτάζει το «ΟΧΙ», δηλαδή την αιτία που ξεκίνησε ο πόλεμος, και δεν γιορτάζει την απελευθέρωση (12 Οκτωβρίου 1944) ;

  

Γιατί η Ελλάδα γιορτάζει το «ΟΧΙ», δηλαδή την αιτία που ξεκίνησε ο πόλεμος, και δεν γιορτάζει την απελευθέρωση (12 Οκτωβρίου 1944) 4 χρόνια μετά τη γερμανική κατοχή ;

- Η Ελλάδα γιορτάζει την 28η Οκτωβρίου 1940 (την επέτειο του «ΟΧΙ») αντί για την απελευθέρωση (12 Οκτωβρίου 1944) για λόγους που συνδέονται με την εθνική ενότητα, την ψυχολογία της εποχής και τις πολιτικές συνθήκες που ακολούθησαν τον πόλεμο.

Αν και φαίνεται παράδοξο να γιορτάζεται η αρχή ενός πολέμου και όχι το τέλος του, η επιλογή αυτή έχει βαθιές ιστορικές αιτίες:

Παλλαϊκή άρνηση: Το «ΟΧΙ» δεν ήταν απλώς η απάντηση ενός κυβερνήτη (του Ιωάννη Μεταξά), αλλά εξέφρασε το σύνολο του ελληνικού λαού. Ήταν μια στιγμή απόλυτης ενότητας, όπου παραμερίστηκαν οι πολιτικές διχόνοιες προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο φασισμός.

Το «Έπος του '40»: Η επέτειος αυτή συνδέθηκε αμέσως με τις πρώτες, αναπάντεχες νίκες του ελληνικού στρατού στα βουνά της Βορείου Ηπείρου εναντίον της Ιταλίας. Αυτές οι νίκες έδωσαν ελπίδα σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη και γέμισαν τους Έλληνες με εθνική υπερηφάνεια.

Πράξη αντίστασης: Ο πρώτος εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου έγινε αυθόρμητα το 1941, μόλις έναν χρόνο μετά, μέσα στην καρδιά της γερμανικής Κατοχής.

Οι φοιτητές και ο λαός της Αθήνας κατέβηκαν στους δρόμους και κατέθεσαν στεφάνια στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, μετατρέποντας την ημέρα σε κορυφαία πράξη αντίστασης κατά των κατακτητών. Έτσι, η ημερομηνία αυτή «κλείδωσε» στη συνείδηση του λαού ως η ημέρα της εθνικής ανάστασης.

Τα γεγονότα εξελίχθηκαν με έντονη συγκίνηση και αυθορμητισμό στην Αθήνα:

Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1941, φοιτητές συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Παρά τον φόβο των όπλων των κατακτητών, πραγματοποίησαν ομιλίες, έψαλαν τον Εθνικό Ύμνο και κράτησαν ενός λεπτού σιγή για τους πεσόντες στα βουνά της Αλβανίας.

Κορυφαία στιγμή της ημέρας ήταν η ομιλία του καθηγητή της Νομικής και μετέπειτα Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τσάτσου, ο οποίος αρνήθηκε να κάνει το προγραμματισμένο μάθημά του και μίλησε στους φοιτητές για την ελευθερία, γεγονός που οδήγησε στην απόλυσή του από τις κατοχικές αρχές.

Μετά το Πανεπιστήμιο, οι φοιτητές ενώθηκαν με πολίτες και κατευθύνθηκαν προς το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

Εκεί, οι πολίτες άρχισαν να καταθέτουν στεφάνια και λουλούδια. Μάλιστα, επειδή οι Ιταλοί καραμπινιέροι είχαν κυκλώσει το μνημείο

για να εμποδίσουν τον κόσμο, πολλοί έριχναν τα λουλούδια από μακριά.

Ένας ανάπηρος του ελληνοϊταλικού πολέμου πλησίασε με τα δεκανίκια του και κατέθεσε ένα στεφάνι, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης και δάκρυα στο συγκεντρωμένο πλήθος.

Η ιταλική έφιππη χωροφυλακή (καραμπινιέροι) επενέβη βίαια για να διαλύσει το πλήθος.

Επιτέθηκαν στους διαδηλωτές με τα ξίφη τους και άρχισαν να ξυλοκοπούν και να συλλαμβάνουν κόσμο, όμως η αποφασιστικότητα των Ελλήνων είχε ήδη στείλει το μήνυμα: η αντίσταση ήταν ζωντανή.

Το 1942: Ο εορτασμός πήρε ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις. Η Αθήνα παρέλυσε από μια τεράστια απεργία. Χιλιάδες λαού κατέβηκαν στην πλατεία Συντάγματος, όπου έγιναν άγριες συγκρούσεις με τα ιταλικά στρατεύματα, με αποτέλεσμα πολλούς τραυματισμούς και συλλήψεις.

Το 1943: Μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, την Αθήνα έλεγχαν πλέον αποκλειστικά οι Γερμανοί. Παρά το γεγονός ότι η γερμανική διοίκηση είχε απειλήσει με εκτελέσεις επί τόπου, οι Έλληνες γιόρτασαν ξανά την επέτειο με συγκεντρώσεις σε εργοστάσια, δημόσιες υπηρεσίες και πλατείες, ενώ ο παράνομος αντιστασιακός τύπος γέμισε τους δρόμους με προκηρύξεις.

Η 28η Οκτωβρίου καθιερώθηκε επίσημα ως εθνική εορτή αμέσως μετά την απελευθέρωση, το 1944, από την κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Γεωργίου Παπανδρέου. Στόχος ήταν να βρεθεί ένα κοινό σημείο αναφοράς που θα ένωνε όλους τους Έλληνες, μακριά από τα πάθη που γεννούσε η πρόσφατη περίοδος της Κατοχής και η διαφαινόμενη εμφύλια σύρραξη.

Τε.νόη

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ ΤΟ 1939 Και της Κυβέρνησης Γεωργίου Παπαδόπουλου: Δεκέμβριος 1967 – Οκτώβριος 1973

Επειδή έχω μάθει στην ζωή μου να στοιχειοθετώ ότι λέω κ όχι να λέω κάτι χωρίς αποδείξεις απαντώ σε μια ανάρτηση μου που έκανα περί ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ.

ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΕΘΝΑΡΧΕΣ!!!!

 

 

Γ.Παπαδοπουλος

 

Κατασκευή Φραγμάτων Ηλεκτροπαραγωγής

Αλιάκμονος

Καστρακίου

Πολυφύτου

Επέκτασις Θερμοηλεκτρικών Μονάδων

Ερετρίας

Πτολεμαϊδος

Κατασκευή μεγάλων Γεφυρών

Μέγδοβα

Ρυμνίου (Αλιάκμονος)

Σερβίων (Αλιάκμονος)

Κατασκευή Αεροδρομίων

Ζακύνθου

Καβάλας

Κυθήρων

Λήμνου

Μυκόνου

Πάρου

Ρόδου

Σάμου

Σκιάθου

Χίου

Αρδευτικά Έργα

Αγρινίου - Μεσολογγίου

Έβρου

Νέστου

Πηνειού Ηλείας

Σερρών

Κτίρια

Κρατικά Μέγαρα

Διοικητηρίου ΟΛΠ

Εθνικού Νομισματοκοπείου

ΕΙΡΤ

ΟΣΕ

ΟΤΕ

Πολεμικού Μουσείου

Υπουργείου Εξωτερικών

Δικαστικά Μέγαρα

Αθηνών

Θεσσαλονίκης

Ιωαννίνων

Λαρίσης

Πατρών

Επεκτάσεις Νοσοκομείων

Αντικαρκινικού

Βενιζελείου

Γενικού Κρατικού

Έναρξις κατασκευής Πανεπιστημιουπόλεων

Αθηνών

Θεσσαλονίκης

Πατρών

Επέκτασις Ηλεκτροφωτισμού

Επίγειος Δορυφορικός Σταθμός Θερμοπυλών

Επέκτασις Οδικού Δικτύου

Εντός τού 1970 αποπερατουμένη εθνική οδός Κορίνθου - Πατρών ώς συνέχεια τής εθνικής αρτηρίας Αθηνών - Κορίνθου, Κατερίνης - Θεσσαλονίκης, Χανίων - Ηρακλείου, Θερμοπυλών - Ιτέας - Ναυπάκτου - Αντιππίου, Διδυμοτείχου - Ορεστιάδος, Θεσσαλονίκης - Σερρών - Σιδηροκάστρου, Ξάνθης - Παρανεστίου - Δράμας, Θεσσαλονίκης - Κιλκίς - Πετριτσίου, Κυκλώματος - Χαλκιδικής, Θεσσαλονίκης - Ευζώνων, Ηγουμενίτσης - Πρεβέζης, Ιωαννίνων - Τρικάλων, Κυπαρισσίας - Πύργου, Κυβερίου - Άστρους - Λεωνιδίου, Σπάρτης - Γυθείου - Αρεοπόλεως - Δυρού κ.ά.

Ανδριάς Ελευθερίου Βενιζέλου εις Αθήνας και Χανιά

Βελτίωση και εκσυγχρονισμός λιμένων

Πολυάριθμα υπήρξαν τά έργα διά τήν βελτίωσιν καί τόν εκσυγχρονισμόν τών πολυαρίθμων - λόγω τής γεωγραφικής της δομής - λιμένων τής χώρας, ώς τής Ηγουμενίτσης, Πατρών, Βόλου, Μυτιλήνης, Καβάλας, Αλεξανδρουπόλεως, Ηρακλείου, Πρεβέζης, Μεσολογγίου, Κατακώλου, Ραφήνας, Χαλκίδος, Κυλλήνης, Σητείας, Αγίου Νικολάου, Κώ, Κιάτου, Καλύμνου, Ν. Μουδανιών, Αγίου Κηρύκου, Ικαρίας, Μυρίνης, Λήμνου, Καλαμάτας, Σπετσών, Νάξου, Θεσσαλονίκης, τού διαύλου Σκαραμαγκά κ.α.

----------------------------------

 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ ΤΟ 1936

23 – 10 – 1936 Γεωτρήσεις σε Μακεδονία και Θράκη, για την ανακάλυψη κοιτασμάτων πετρελαίου!

26 – 10 1936 Αποφυλακίζονται οι κρατούμενοι για χρέη μέχρι 1000 δραχμές!

30 – 10 – 1936 Το Πυροσβεστικό Σώμα επεκτείνεται και σε άλλες πόλεις της Ελλάδος!

25 – 12 – 1936 Ιδρύεται οικονομική αστυνομία για την δίωξη του λαθρεμπορίου και την πάταξη της φοροδιαφυγής!

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ ΤΟ 1937

09 – 01- 1937 Αρχίζουν τα μαθήματα της Ελεύθερης Σχολής Κοινωνικής Πρόνοιας!

17 – 01- 1937 Με αναγκαστικό νόμο καθορίζεται ο τρόπος απονομής σεβασμού, προς την σημαία και τα Εθνικά σύμβολα!

06 – 02 – 1937 Το κράτος αναλαμβάνει την εκμετάλλευση διαφόρων υπεραστικών λεωφορειακών γραμμών και τα αυτοκίνητα των γραμμών αυτών υπάγονται στον ΟΣΕ!

04 – 03 – 1937 Αρχίζει η εφαρμογή του θεσμού των κοινωνικών ασφαλίσεων στην Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και τον Πειραιά!

24 – 03 – 1937 Με τα διαθέσιμα των νομικών προσώπων η κυβέρνηση αποφάσισε την εκτέλεση διαφόρων παραγωγικών έργων!

27 – 12 – 1937 Μέτρα της κυβέρνησης υπέρ των σταφιδοπαραγωγών. Ενισχύεται ο ΑΣΟ κι απαγορεύεται η επέκταση των φυτειών!

02 – 04 -1937 Καθιερώνεται η πρώτη Μαΐου ως εορτή της εργασίας!

20 – 04 – 1937 Θα κατασκευαστεί πλωτή δεξαμενή στην Σύρο για την εξυπηρέτηση της Εμπορικής Ναυτιλίας!

02 – 05 – 1937 Συνίσταται Ταμείο Ασφάλισης Εμπόρων κι ορίζεται το πρώτο διοικητικό του συμβούλιο!

14 – 05 – 1937 Ηλεκτροκινείται ο σιδηρόδρομος Κηφισιάς με απλή στρωτή γραμμή. Στις διαβάσεις θα κατασκευασθούν γέφυρες!

13 – 06 – 1937 Γίνονται τα εγκαίνια της γεωργικής εκθέσεως Ζαππείου, με αφάνταστη ποικιλία εκθεμάτων απ’ όλη την Ελλάδα!

30 – 06 – 1937 Χορηγείται δάνειο ύψους 55.000.000 δραχμών στον Δήμο Αθηναίων, για την ανέγερση της νέας λαχαναγοράς στο Ρούφ!

09 – 07 – 1937 Το υπουργείο Γεωργίας απαγόρευσε την χορήγηση αδειών στους δασικούς υπαλλήλους, κατά το θέρος, εξ’ αιτίας του κινδύνου πυρκαγιών!

25 – 08 – 1937 Με απόφαση του υπουργού Εργασίας συστάθηκαν γραφεία ευρέσεως εργασίας σε μεγάλες πόλεις της χώρας!

27 – 09 – 1937 Από την 15η Νοεμβρίου αρχίζει η τακτική λειτουργία του Οργανισμού Κοινωνικών Ασφαλίσεων!

10 -10 – 1937 Αναδιοργανώνεται επί νέων βάσεων η Πάντειος Σχολή κι εξομοιώνεται με τα Πανεπιστήμια!

23 – 10 – 1937 Ιδρύεται η Ζωσιμαία Βιβλιοθήκη στην Ήπειρο!

19 – 11 – 1937 Αναδιοργανώνονται οι Παιδαγωγικές Ακαδημίες κι ιδρύονται νέα τμήματα στην Τρίπολη και στα Γιάννενα!

23 – 12 – 1937 Καταρτίζονται νομοσχέδια σχετικά με την οργάνωση της νεολαίας επί Εθνικών βάσεων!

 

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ ΤΟ 1938

14 – 01 – 1938 Αρχίζει η λειτουργία των μαθητικών συσσιτίων σε όλα τα Δημοτικά σχολεία της χώρας!

01 – 02 – 1938 Άρχισε η ασύρματη επικοινωνία με την Κρήτη!

09 – 03 – 1938 Ιδρύονται δημόσια Νοσηλευτικά Ιδρύματα στην Νάουσσα, στην Ξάνθη, στο Βαθύ Σάμου και στην Λαμία!

22 – 03 – 1938 Ανακαλύφθηκαν ραδιενεργές πηγές στα Καμμένα Βούρλα με ραδιενέργεια μεγαλύτερη από 230 μονάδες mache, γεγονός που τις κατατάσσει στις καλύτερες της Ευρώπης!

20 – 04 – 1938 Καθιερώνεται ο θεσμός της Αγροτικής Ασφάλειας σε όλη την χώρα, για την πρόληψη και καταστολή αγροτικών αδικημάτων!

21 – 05 – 1938 Αρχίζει επίσημα η λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών!

20 – 08 – 1938 Ο Ελληνικός Στρατός εισήλθε στην αφοπλισμένη ζώνη της Δυτικής Θράκης κι η Αλεξανδρούπολις ορίσθηκε ως έδρα Σώματος Στρατού!

25 – 08 – 1938 Δύο μεγάλες οτομοτρίς εξυπηρετούν την σιδηροδρομική συγκοινωνία μεταξύ Βόλου και Λάρισας!

18 – 09 – 1938 Επεκτείνεται η μηχανική καλλιέργεια κατά τις αροτριώσεις σε πολλές περιφέρειες της χώρας!

30 – 09 – 1938 Ιδρύεται Ελληνικό Τουριστικό Γραφείο στο Λονδίνο, για την ανάπτυξη του Ελληνικού Τουρισμού!

01 – 10 – 1938 Έγιναν τα εγκαίνια της Σχολής Αξιωματικών της Αστυνομίας Πόλεων!

04 – 10 – 1938 Οργανώνεται πλήρως η τροχαία κίνησης στην πρωτεύουσα!

07 – 11 – 1938 Έγιναν τα εγκαίνια της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας και της Ζωσιμαίας Βιβλιοθήκης στα Γιάννενα!

30 – 11 – 1938 Αρχίζει η πλήρης ιατρική περίθαλψη των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ και προσλαμβάνονται οι απαραίτητοι γιατροί!

07 – 12 – 1938 Γίνονται 12 οι Νομαρχίες του Κράτους!

 

 

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ ΤΟ 1939

09 – 03 – 1939 Έγιναν τα εγκαίνια του Ινστιτούτου Χημείας και Γεωργίας!

08 – 06 – 1939 Καταργούνται τα οκτατάξια Γυμνάσια κι απ’ το προσεχές έτος ιδρύονται εξατάξια!

18 – 06 – 1939 Σύμφωνα με τις γνωμοδοτήσεις ειδικών η υπάρχουσα ποσότητα χρυσού στον Γαλλικό ποταμό, είναι εκμεταλλεύσιμη! Συνεχίζονται οι έρευνες για την ανακάλυψη πετρελαίου στην Ήπειρο!

12 – 10 – 1939 Περατώθηκαν οι εργασίες αναστηλώσεως του ναού της Απτέρου Νίκης!

13 – 10 – 1939 Το Αεροπορικό Σώμα αποκτά δικό του Μετοχικό Ταμείο στην Αθήνα!

16 – 11 – 1939 Ιδρύεται στην Αθήνα η Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής!

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ ΤΟ 1940

23 – 01 – 1940 Αρχίζει η κατασκευή του αποχετευτικού αγωγού της Αθήνας!

28 – 02 – 1940 Έγιναν τα εγκαίνια δύο σταθμών ασυρμάτου στο Χαρβάτι και στην Λούτσα!

16 – 03 – 1940 Η Ελλάδα αποκτά Αστικό Κώδικα!

28 – 03 – 1940 Θεμελιώθηκαν οι μόνιμες εγκαταστάσεις της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης!

13 – 04 – 1940 Αρχίζει έντονος ανθελονοσιακός αγώνας!

08 – 05 – 1940 Εγκαινιάζεται η γέφυρα στον Νέστο ποταμό κι η σιδηροδρομική γραμμή Μύρινας – Τσάγεζι!

26 – 05 – 1940 Θεμελιώνεται το Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο!

Άναψτε κάνα κεράκι εις μνήμη τους.

ΥΓ O Ιωάννηs Μεταξάs καθιερώσε το 8ωρο, δημιουργησε το ΙΚΑ και έγινε πράξη η αργία της Κυριακής.

Όσο για τον Παπαδόπουλο παρέδωσε 0 χρέος της χώρας...

Ο Παπαδόπουλος έφτιαξε δρόμους σχολεία αεροδρόμια χάρισε χρέη αγροτών και πολλά άλλα.

Τα δε καταφύγια που έχουμε σε περίπτωση πολέμου είναι ακόμη απ' τον μπάρμπα Γιάννη.

Ακούω λοιπόν άποψη εμπεριστατωμένη.Με στοιχεία.

Με ευχαριστειτε μετά!

Αααα κ μην ξεχάσω κάτι σημαντικό.

Ο νεοέλληνας διακρίνεται για την υποταγή....την καλοπέραση,το ρουφιανιλικι και το σημαντικότερο την ΠΑΠΑΡΌΛΟΓΙΑ.

Τα φιλιά μου επαναστάτες του φρεντου καπουτσίνου Δημοκράτες μου των 13ωρων εργασίας τουμπεκί στον Κούλη όμως... 

Σε περίπτωση που δυσαρεστησα κάποιους ζητώ συγγνώμη αλλά θα το ξανά επαναλάβω!!!!!

 

Antonios Delfinis

 

ΣΧΟΛΙΑ 14 Σεπτεμβρίου 2025

Κώστας Βέρμπης

  ·

Τα ανθελληνικά κόμματα, που μόνον καταστροφές προξενουν, με πλύση εγκεφάλου, για δήθεν ακύρωση της δημοκρατίας , μας καλλιεργησαν το μίσος, για κάθε ήρωα της πατρίδας μας. Ευτυχως που μιλάνε τα έργα.

Ως προς την δημοκρατία που υπηρετούν, το έχουμε υποστεί, με ολους τους βαρβάρους τρόπους. Καιρός να ανοίξουμε τα μάτια μας και να αγαπήσουμε την ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ.

Γεωργιος Μπαλλας

  ·

ΚΑΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΠΕΡΙΣΣΙΟΣ, ΟΥΚ ΟΛΙΓΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝ ΝΑ ΠΡΑΞΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΧΡΕΩΜΕΝΟ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΗ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

 

Τα Θεσμοφόρια ήταν μια από τις πιο σημαντικές και διαδεδομένες γιορτές στην Αρχαία Ελλάδα, αφιερωμένη στη θεά Δήμητρα... - Πώς και γιατί ο Άγιος Δημήτριος αντικατέστησε τη Δήμητρα;

 Θεσμοφόρια: Η ιερή γιορτή της Δήμητρας και της γυναικείας γονιμότητας

 

Τα Θεσμοφόρια ήταν μια από τις πιο σημαντικές και διαδεδομένες γιορτές στην Αρχαία Ελλάδα, αφιερωμένη στη θεά Δήμητρα και την κόρη της, Περσεφόνη.
Η γιορτή τελούνταν κατά τον αττικό μήνα Πυανεψιώνα (που αντιστοιχεί στα μέσα Οκτωβρίου με μέσα Νοεμβρίου), δηλαδή ακριβώς αυτή την εποχή του φθινοπώρου, η οποία συνέπιπτε με την περίοδο της σποράς.
Στη γιορτή συμμετείχαν μόνο παντρεμένες γυναίκες (Αθηναίες πολίτες), ενώ οι άνδρες αποκλείονταν αυστηρά από τα τελετουργικά.
Στην Αθήνα διαρκούσε τρεις ημέρες, με κάθε ημέρα να έχει το δικό της όνομα και τελετουργικό.....
Τα Θεσμοφόρια, όπως και οι περισσότερες αρχαίες παγανιστικές γιορτές, σταμάτησαν να τελούνται επίσημα κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ., με την πλήρη επικράτηση του Χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Η οριστική απαγόρευσή τους ήρθε μέσα από τα αυστηρά διατάγματα του ορθόδοξου αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α' (μεταξύ 391-392 μ.Χ.), ο οποίος έθεσε εκτός νόμου όλες τις αρχαίες λατρείες, τις θυσίες και τα μυστήρια.
Ωστόσο, η βαθιά ανάγκη των αγροτικών πληθυσμών να προστατεύσουν τη σπορά τους το φθινόπωρο δεν μπορούσε να σβήσει με νόμους. Έτσι, η λατρεία της θεάς Δήμητρας μεταμορφώθηκε και τη θέση της πήρε ο Άγιος Δημήτριος (που γιορτάζει στις 26 Οκτωβρίου).

Πώς και γιατί ο Άγιος Δημήτριος αντικατέστησε τη Δήμητρα;

Η γλωσσική και ονομαστική συγγένεια: Η ίδια η ετυμολογία διευκόλυνε τη μετάβαση. Το όνομα Δημήτριος σημαίνει κυριολεκτικά «αυτός που ανήκει στη Δήμητρα» (Γη-Μήτηρ). Στη συνείδηση των απλών ανθρώπων, ο Άγιος έγινε ο άμεσος κληρονόμος των ιδιοτήτων της θεάς.
Τα Θεσμοφόρια γιορτάζονταν στα τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου (μήνας Πυανεψιών), ακριβώς την περίοδο της φθινοπώρινης σποράς. Η γιορτή του Αγίου Δημητρίου στις 26 Οκτωβρίου συνέπιπτε απόλυτα με αυτό το κρίσιμο αγροτικό ορόσημο.
Στην ελληνική ύπαιθρο, ο Άγιος Δημήτριος έχασε γρήγορα την αμιγώς στρατιωτική του ιδιότητα και έγινε μια καθαρά γεωργική φιγούρα
Η Εκκλησία, ακολουθώντας την τακτική της ενσωμάτωσης προγενέστερων εθίμων, επέτρεψε στους αγρότες να συνεχίσουν να πηγαίνουν τους πρώτους καρπούς και τους σπόρους της νέας σοδειάς στην εκκλησία για να τους ευλογήσει ο Άγιος, συνεχίζοντας έτσι μια παράδοση χιλιάδων ετών με νέο ένδυμα.

 Η μετάβαση δεν έγινε καθόλου αναίμακτα, ούτε «χωρίς να ανοίξει μύτη». Η προηγούμενη αφήγηση μου εστίασε στο πώς επιβίωσε το έθιμο (η ανάγκη του αγρότη για τη σπορά), αλλά η ιστορική πραγματικότητα της επικράτησης του Χριστιανισμού περιλαμβάνει εκτεταμένη βία, διώξεις και ολοκληρωτική καταστροφή των αρχαίων υποδομών.

Η ισοπέδωση της Ελευσίνας (396 μ.Χ.): Το μεγαλύτερο κέντρο λατρείας της Δήμητρας, η Ελευσίνα, όπου τελούνταν τα Ελευσίνια Μυστήρια, καταστράφηκε ολοσχερώς. Ο χριστιανός αυτοκράτορας Αρκάδιος επέτρεψε στους Βησιγότθους του Αλάριχου —οι οποίοι συνοδεύονταν από φανατικούς χριστιανούς μοναχούς— να μπουν στην Αττική. Αυτοί ισοπέδωσαν το παλαιότατο ιερό της Δήμητρας και έσφαξαν τους τελευταίους Ιεροφάντες.

Η καταστροφή των Θεσμοφορίων: Τα τοπικά Θεσμοφόρια (οι ναοί και οι περιφραγμένοι ιεροί χώροι όπου μαζεύονταν αποκλειστικά οι γυναίκες) καταστράφηκαν ή δημεύθηκαν. Οι πέτρες τους χρησιμοποιήθηκαν συχνά ως οικοδομικό υλικό για το χτίσιμο χριστιανικών ναών.
Η περίπτωση της Ελευσίνας και της «Παναγίας Μεσοσπορίτισσας»: Στην ίδια την Ελευσίνα, πάνω στα ερείπια του ναού της Δήμητρας, χτίστηκε αργότερα ναός της Παναγίας. Μέχρι και τον 19ο αιώνα, οι ντόπιοι αγρότες αποκαλούσαν ένα αρχαίο άγαλμα της Δήμητρας που είχε απομείνει εκεί ως «Αγία Δήμητρα» και το άλειφαν με λάδι για να πάει καλά η σοδειά, δείχνοντας ότι η μνήμη επιβίωσε μέσα από την καταπίεση. Το άγαλμα αυτό τελικά το έκλεψαν Άγγλοι περιηγητές (βρίσκεται στο Cambridge).

Η επικράτηση της νέας θρησκείας δεν βασίστηκε μόνο στο κήρυγμα, αλλά στην κρατική βία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας:
Διατάγματα θανάτου: Τα διατάγματα του Θεοδοσίου Α' (391-392 μ.Χ.) προέβλεπαν ότι όποιος έκανε θυσία ή επισκεπτόταν αρχαίο ναό έχανε την περιουσία του και, σε πολλές περιπτώσεις, τη ζωή του.

Οι «Μελανειμονούντες» (Μοναχοί): Ομάδες φανατικών μοναχών της εποχής (τους οποίους ο εθνικός ρήτορας Λιβάνιος αποκαλούσε «άνθρωπους ντυμένους στα μαύρα που τρώνε σαν ελέφαντες») περιτρέχαν την ύπαιθρο και κατέστρεφαν με τσεκούρια και λοστούς όποιο αρχαίο ιερό έβρισκαν, ξυλοκοπώντας ή διώκοντας τους χωρικούς που επέμεναν στα παλιά έθιμα.

Το σοκ των γυναικών: Για τις γυναίκες, η κατάργηση των Θεσμοφορίων ήταν ένα τεράστιο κοινωνικό και ψυχολογικό σοκ. Ήταν η μόνη γιορτή όπου είχαν την απόλυτη ελευθερία, μακριά από την ανδρική εξουσία, να διοικούν, να συζητούν και να ασκούν λατρεία. Αυτός ο αυτόνομος χώρος εξαλείφθηκε βίαια.
Η Εκκλησία, βλέποντας ότι παρά την τρομοκρατία, τους θανάτους και την καταστροφή των ναών, οι αγρότες συνέχιζαν κρυφά να λατρεύουν τη γη και τη σοδειά (γιατί από αυτό εξαρτιόταν η επιβίωσή τους), εφάρμοσε μια στρατηγική αφομοίωσης.
Αφού δεν μπορούσε να εκριζώσει την ανάγκη για μια φθινοπωρινή γιορτή της σποράς, «έντυσε» την αρχαία ανάγκη με το όνομα του Αγίου Δημητρίου. Ο Άγιος Δημήτριος δεν επιλέχθηκε επειδή οι αγρότες άλλαξαν γνώμη ειρηνικά, αλλά επειδή ήταν το μόνο καταφύγιο που τους επιτράπηκε για να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που έκαναν πάντα: να προσεύχονται για το ψωμί τους την ίδια εποχή του χρόνου.
Η σύγκρουση αυτή μεταξύ του παλιού και του νέου κόσμου ήταν μια από τις πιο δραματικές περιόδους της ιστορίας μας.
Οι τελευταίοι Εθνικοί (οι οπαδοί της αρχαίας θρησκείας) δεν παραδόθηκαν αμαχητί. Η αντίδρασή τους απέναντι στη χριστιανική βία και τα αυτοκρατορικά διατάγματα είχε πολλές μορφές: από τη φιλοσοφική θλίψη και την κρυφή λατρεία, μέχρι την ένοπλη αντίσταση και τις πολιτικές επαναστάσεις.
Οι Εθνικοί προσπάθησαν να ανακτήσουν την εξουσία με τα όπλα, στηρίζοντας σφετεριστές του θρόνου που υποσχέθηκαν να επαναφέρουν την αρχαία λατρεία:

Η εξέγερση του Ευγένιου (392–394 μ.Χ.): Ο ρήτορας Ευγένιος, με τη στήριξη του Φράγκου στρατηγού Αρβογάστη και των Εθνικών της Ρώμης, επαναστάτησε εναντίον του Θεοδοσίου Α΄. Σήκωσαν ξανά τα αγάλματα του Ηρακλή και του Δία στις σημαίες τους. Η ήττα τους στη μάχη του Φριγίδου ποταμού σφράγισε τη μοίρα του εθνισμού στη Δύση.

Η εξέγερση του Ιλλού και του Παμπρέπιου (484–488 μ.Χ.): Στην Ανατολή, ο Εθνικός φιλόσοφος και ποιητής Παμπρέπιος υποκίνησε εξέγερση κατά του αυτοκράτορα Ζήνωνα, υποσχόμενος την αποκατάσταση των αρχαίων ιερών, αλλά η προσπάθεια πνίγηκε στο αίμα.
Όταν οι ποινές έγιναν αυστηρότερες (δημεύσεις περιουσιών, βασανιστήρια, θάνατος), η λατρεία πέρασε στην παρανομία:

Λατρεία στα κρυφά: Οι Εθνικοί μετέφεραν τα αγάλματα των θεών στα υπόγεια των σπιτιών τους, σε απομακρυσμένα σπήλαια ή σε βαθιά δάση. Γιόρταζαν τα μυστήρια τη νύχτα με σβηστά φώτα για να μην τους αντιληφθούν οι αρχές ή οι χριστιανοί γείτονες που λειτουργούσαν ως καταδότες.

Θρησκευτικός συγκρητισμός: Πολλοί συνέχισαν να πηγαίνουν στα ερείπια των ναών, προσφέροντας κρυφά σπονδές και λιβάνι. Όπως αναφέρθηκε με το άγαλμα της Δήμητρας στην Ελευσίνα, «βάφτιζαν» τα αρχαία αγάλματα με ονόματα αγίων για να μπορούν να τα λατρεύουν χωρίς να διώκονται.
Οι διανοούμενοι της εποχής (φιλόσοφοι, ρήτορες, ιστορικοί) χρησιμοποίησαν την πένα τους για να καταγγείλουν τη βαρβαρότητα:

Λιβάνιος (Ο λόγος «Υπέρ των Ιερών»): Ο σπουδαίος Εθνικός ρήτορας έστειλε μια δραματική επιστολή στον αυτοκράτορα Θεοδοσιο, ικετεύοντάς τον να σταματήσει την καταστροφή των ναών από τους μοναχούς. Υποστήριξε ότι οι ναοί είναι η ψυχή της υπαίθρου και η καταστροφή τους καταστρέφει την ίδια την οικονομία και την ομορφιά της αυτοκρατορίας.

Ζώσιμος (Ιστορικός): Στο έργο του «Νέα Ιστορία», απέδωσε την κατάρρευση και την παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (όπως τις επιδρομές των βαρβάρων) στο γεγονός ότι οι Ρωμαίοι εγκατέλειψαν τους πατροπαράδοτους θεούς τους που τους προστάτευαν για αιώνες.
Σε πολλές επαρχίες, οι ντόπιοι πήραν τα όπλα για να προστατεύσουν τους ναούς τους:

Η μάχη για το Σεραπείο της Αλεξάνδρειας (391 μ.Χ.): Όταν ο πατριάρχης Θεόφιλος αποφάσισε να καταστρέψει το μεγαλοπρεπές ιερό του Σέραπη, οι Εθνικοί της πόλης, με επικεφαλής τον φιλόσοφο Όλυμπο, οχυρώθηκαν μέσα στο ναό και πολέμησαν μέχρι θανάτου εναντίον του χριστιανικού όχλου και του στρατού.

Η σφαγή των φιλοσόφων (Επί Βάλεντος, 4ος αι.): Διώξεις και εκτελέσεις φιλοσόφων έγιναν με την κατηγορία της «μαγείας» επειδή κατείχαν αρχαία βιβλία ή έκαναν αστρονομικές παρατηρήσεις. Πολλά συγγράμματα κάηκαν δημόσια στις αγορές των πόλεων.

Η δολοφονία της Υπατίας (415 μ.Χ.): Η άγρια δολοφονία της διάσημης Εθνικής μαθηματικού και φιλοσόφου στην Αλεξάνδρεια από έναν όχλο φανατικών χριστιανών (τους Παραβαλανείς) θεωρείται ιστορικά το συμβολικό τέλος της αρχαίας διανόησης.

Το οριστικό τέλος ήρθε το 529 μ.Χ., όταν ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός έκλεισε οριστικά την Ακαδημία Πλάτωνος στην Αθήνα, απαγορεύοντας στους Εθνικούς να διδάσκουν. Οι τελευταίοι επτά φιλόσοφοι της σχολής αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην Περσία, παίρνοντας μαζί τους τα βιβλία τους και κλείνοντας τον κύκλο της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας στο φως της ημέρας.

Τε.νόη

 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΕΓΗ ΑΜΒΕΡΣΗΣ – ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥ

  

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΤΟ 1970 ΣΤΗΝ ΟΔΟ APELMANSSTRAT 19 ΣΤΗΝ ΑΜΒΕΡΣΑ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1985 ΠΟΥ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕ ΣΤΗΝ ΟΔΟ VLASMARKT 28

Εκείνα τα χρόνια ζούσα στο Βέλγιο και πήγαινα τακτικά στην εκκλησία και άκουγα τις αντιδράσεις για τη χούντα από τον περίβολο της εκκλησίας ...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΕΓΗ ΑΜΒΕΡΣΗΣ – ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΝΑΥΤΙΚΟΥ.

 Τό Ελληνικό Σπίτι στην Αμβέρσα Ιδρύθηκε το 1971 από εύπορους Έλληνες της Αμβέρσας, μέλη της ελληνικής κοινότητας, και τελούσε υπό την αιγίδα του τότε Προξένου της Αμβέρσας, Ελευθερίου Ηλιόπουλου, και του Έλληνα Λιμενάρχη, Γ. Κλιώση. Στεγάστηκε με ενοίκιο σε ένα πολυτελές τριώροφο οίκημα στην οδό Appelmansstraat 19, το οποίο είχε κατασκευαστεί αρχικά από μια πλούσια αρμένικη οικογένεια διαμαντοκοφτών της Αμβέρσας.

Το σπίτι το επίπλωσαν με καρέκλες και τραπέζια που φέρανε από τη Σκύρο, καθώς και με φλοκάτες και κάδρα με ελληνικά τοπία που χάρισε ο Βέλγος ζωγράφος και φιλέλληνας Dujardin .Σε όλους τους χώρους υπήρχαν στους τοίχους μεγάλες αφίσες με ελληνικά τοπία που μας έστελνε το Γραφείο Τουρισμού Βρυξελλών καθώς και πολλά φυλλάδια διαφημιστικά από διάφορα τουριστικά μέρη της Ελλάδας όπου πήγαιναν  τότε πολλοί Βέλγοι. Ο κάτω χώρος διέθετε μια μεγάλη αίθουσα, η οποία διαμορφώθηκε σε αίθουσα δεξιώσεων. Μετά την είσοδο μεσολαβούσε ένας ενδιάμεσος χώρος και στο βάθος βρισκόταν ένα γραφείο συνεδριάσεων. Το Σπίτι είχε το δικό του ξεχωριστό συμβούλιο και η Κοινότητα το δικό της. Στον επάνω όροφο υπήρχε ένας μεγάλος χώρος όπου φτιάξαμε το Μπαρ-Κυλικείο, και στο βάθος μια αίθουσα βιβλιοθήκης και τηλεοράσεως. Στον τρίτο όροφο λειτουργούσε το ελληνικό σχολείο (το οποίο τότε ήταν μόνο Δημοτικό) καθώς και τα δωμάτια του προσωπικού. Στο Μπαρ-Κυλικείο ερχόντουσαν οι ναυτικοί και πίνανε τον καφέ τους, αγοράζανε ελληνικές εφημερίδες που κατέφθαναν από τις Βρυξέλλες αυθημερόν, κάνανε τα τηλεφωνήματά τους —καθώς εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν κινητά—, αλλάζανε τα ξένα νομίσματα με βέλγικα φράγκα και παίρνανε πληροφορίες για το πού να περάσουν τη βραδιά τους. 

Εκείνη την εποχή, η Ελλάδα διέθετε 5.000 πλοία με ελληνική σημαία και 250.000 ναυτικούς! Στην Αμβέρσα είχαμε καθημερινά 3 με 5 ελληνικά πλοία. Αυτά τα πλοία συνεισέφεραν 50 δολάρια για το Σπίτι του Ναυτικού, ποσό το οποίο εισέπραττε το Προξενείο από τους ναυτιλιακούς πράκτορες. 

Foyer Hellenique d'Anvers - Home du Marin Grec a.s.b.l. / Grieks Centrum van Antwerpen v.z.w. - Grieks Zeemanshuis. 

Αυτή ήταν η επίσημη ονομασία σύμφωνα με την άδεια λειτουργίας του, καθώς βάσει του βελγικού νόμου λειτουργούσε ως Μη Κερδοσκοπική Λέσχη. Ως εκ τούτου, διέθετε το κυλικείο με όλα τα οινοπνευματώδη ποτά, καφέδες, μπίρες και αναψυκτικά σε τιμές κόστους. Προσφέραμε μόνο ένα μικρό μεζεδάκι για το ούζο ή το κρασί, καθώς η διάθεση κανονικού φαγητού απαγορευόταν από τον νόμο περί λεσχών. Υπήρχε ακόμη μέριμνα για την εξυπηρέτηση της αλληλογραφίας των ναυτικών, με γραμματόσημα, ταχυδρομικό κουτί κ.λπ. Η κάτω αίθουσα, εκτός από τις δεξιώσεις που διοργάνωνε ο Πρόξενος και η Κοινότητα, τις υπόλοιπες ημέρες λειτουργούσε ως κινηματογράφος με ελληνικά έργα. Επίσης, εκεί στεγαζόταν και το Λύκειο Ελληνίδων. Στην είσοδο υποδοχής υπήρχε ένα γραφείο με το βιβλίο εντυπώσεων, όπου οι επισκέπτες που δεν ήταν μέλη της λέσχης έγραφαν το όνομά τους και τα σχόλιά τους καί την υπογραφή τους όπως επέβαλλε ο βελγικός νόμος. Στο Σπίτι αυτό γίνονταν συχνά εκδηλώσεις από την Κοινότητα, το Ελληνικό Σχολείο, καθώς και διάφορες εθνικές γιορτές. Ήταν όλοι εξαιρετικά ευχαριστημένοι, γιατί η ελληνική κοινότητα στεγάστηκε επιτέλους κάπου, ενώ πριν αναγκαζόταν να συνεδριάζει στα καφενεία. Οι δε ναυτικοί έβρισκαν εκεί μια αληθινή οικογενειακή θαλπωρή μετά τα μακρινά τους ταξίδια και μια ζεστή επικοινωνία με τους Έλληνες της ξενιτιάς.

 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΚΜΗ. 

Πριν δημιουργηθεί το Ελληνικό Σπίτι,ο Παπάς της ελληνικής εκκλησίας στην Αμβέρσα, Πατέρας Γεώργιος προσπαθούσε να κάνει μάθημα στα παιδιά σε μια αίθουσα που υπήρχε πάνω από την εκκλησία, έχοντας μόλις πέντε με έξι μαθητές. Όταν λειτούργησε το Ελληνικό Σπίτι και αποκτήσαμε την κανονική αίθουσα, μαζεύτηκαν τουλάχιστον 40 παιδιά για το Δημοτικό. Τότε, όλοι οι αντίθετοι με τη χούντα λύσιαξαν να κατηγορούν τον παπά ότι έγινε χουντικός επειδή δίδασκε μέσα στο Σπίτι της χούντας. Τόσο ελεεινούς ανθρώπους δεν είχα γνωρίσει! Θυμάμαι επίσης τον Κίτσο τον εφημεριδοπώλη, που επειδή ήταν κομμουνιστής και εναντίον της χούντας, αρνιόταν πεισματικά να μας φέρει τις εφημερίδες επάνω στο Σπίτι και τις πουλούσε έξω στην εξώπορτα. Όταν αργότερα όμως τον σταμάτησαν από τις εφημερίδες, ανέλαβε κάποιος άλλος ο οποιος ερχοταν μεσα στο Σπίτι και τις αράδιαζε στον διάδρομο και οι ναυτικοί τις έβλεπαν και τις αγόραζαν, πουλώντας έτσι τις διπλάσιες. Παρόλα αυτά, όταν ο Κίτσος έμεινε χωρίς δουλειά, ο Διευθυντής του Σπιτιού, ο Γεώργιος Δρακούλης (πρώην επίτιμος πρόξενος στη Λιέγη), έβαλε την ανθρωπιά πάνω από την πολιτική και τον πήρε στο κυλικείο ως βοηθό. Ούτε ο Πρόξενος Ηλιόπουλος ούτε ο νέος Λιμενάρχης Σωτηρόπουλος είπαν τίποτα, καθώς ήταν και μια έξυπνη διπλωματική κίνηση για να βλέπουν οι ναυτικοί τον Κίτσο και να μην αμφιβάλλουν ότι το Σπίτι ήταν ελεύθερο για όλους. Το εκπληκτικό είναι ότι ο Κίτσος έγινε φανατικά υπέρ του Σπιτιού και το διαφήμιζε στους ναυτικούς, ειδικά για το θέμα του συναλλάγματος. Τα ιδιωτικά ανταλλακτήρια στον Σταθμό εκμεταλλεύονταν τους ναυτικούς όταν οι τράπεζες ήταν κλειστές, ενώ στο Ελληνικό Σπίτι δίναμε καλύτερη τιμή γιατί γνώριζαν ενα γραφείο ενός Εβραίου δίπλα στα Διαμαντάδικα που άλλαζε τα ξενα νομισματα σε μεγαλύτερη τιμη. Ο Κίτσος τα έλεγε αυτά και οι ναυτικοί έρχονταν σωρηδόν για να αλλαξουν τα λεφτα τους με βελγικά φραγκα και μετά έφευγαν για διασκέδαση στα μπουζούκια...

Ο Πρόξενος Ηλιόπουλος είχε προβλέψει τα πάντα οικονομικά. Δημιούργησε ξεχωριστό συμβούλιο για το Σπίτι, με εύπορους μόνιμους κατοίκους, ώστε η διαχείριση των 50 δολαρίων που έδινε κάθε πλοίο να είναι σε καλά χέρια, μακριά από πολιτικές έριδες της Κοινότητας. Στο συμβούλιο αποκαλούνταν με το επώνυμο, ακολουθώντας τα βελγικά πρότυπα: Πρόεδρος ο κρασέμπορος Ζαροκώστας, σύμβουλος ο Πέπας καί ο Γκέλης (αρχιμηχανικοί στα ναυπηγεία Beliard), ο Φραντζεσκάκης (έμπορος ηλεκτρικών ειδών πλοίων), ο Τσάνος (ιδιοκτήτης του μπουζουξίδικου του Κουμιώτη) και ο Μελισσάκης (συνταξιούχος καπετάνιος). Το Σπίτι αποκτούσε μεγάλο κύρος στους Βέλγους λόγω των πλούσιων δεξιώσεων με ψητά, κεφτεδάκια, ντολμαδάκια ( τα οποία αναλάμβανε το ελληνικό εστιατόριο «Οι Δύο Αθηναίοι», που βρισκόταν ακριβώς στην απέναντι μεριά του δρόμου από το Ελληνικό Σπίτι ) και άφθονο κρασί.

Στις εθνικές γιορτές η διακόσμηση αφορούσε μόνο το 1821· και το ΟΧΙ, ποτέ δεν βάλαμε τη φωτογραφία του Παπαδόπουλου, κάτι που καθησύχαζε τους αντιθετικούς. 

Μετά το 1980, η κρίση στην εμπορική ναυτιλία άλλαξε τα πάντα . Τα ελληνικά βαπόρια μειώθηκαν και τα έσοδα έπεσαν. «Όπου αρχίζει η φτώχεια, αρχίζει και η γκρίνια». Πρόεδρος του Σπιτιού ανέλαβε ο Ιωάννης Λιόκουρας (ο γιος του οποίου, Εμμανουήλ, έγινε αργότερα Πρόεδρος της Κοινότητας) και Πρόεδρος της Κοινότητας ο Πέπας. Οι δύο αυτοί άνδρες, αν και δούλευαν μαζί στα ναυπηγεία Beliard, έγιναν μεγάλοι αντίπαλοι χωρίς πατριωτισμό. Ο Λιόκουρας ήθελε τη λέσχη πριβέ και ο Πέπας έβαλε ανθρώπους και έκλεψαν την ελληνική σημαία επειδή ο σύλλογος ήταν ελληνοβελγικός. Κανείς δεν την αντικατέστησε για μήνες, μέχρι που έφερα εγώ μια μεγάλη σημαία από την Ελλάδα, πράγμα που δεν τους συγκίνησε. Βλέποντας αυτή την κατάντια, κατάλαβα ότι ο αρχικός σκοπός είχε σβήσει και το 1985 έφυγα οριστικά. Τη θέση μου ως υπάλληλος και διαχειριστής του Κυλικείου την ανέθεσαν στον Κίτσο!

Μέσα στην πλήρη αδιαφορία, ο Δήμος Αμβέρσας προσέφερε το διατηρητέο κτήριο στη Vlasmarkt 28 για να στεγαστεί η ελληνική κοινότητα και να μη μένει με ενοίκιο, που ήταν πολλά τα λεφτά στην Apelmansstraat... Το δέχτηκαν μόνο για να μη χάσουν την έδρα τους, συγχώνευσαν τα δύο συμβούλια Σπιτιού και Κοινότητας και ξόδεψαν όλα τα αποθεματικά για την ανακαίνιση. Όμως, το νέο Σπίτι απέτυχε· τα πλοία μειώθηκαν, οι λίγοι ναυτικοί δεν το έβρισκαν εκεί που μετακόμισε, διότι δεν γινόταν καμία ενημέρωση και καθως αρχισε να υπολειτουργεί έδωσαν το κυλικείο με ενοίκιο σε ιδιώτη που δούλευε περισσοτερο με Βέλγους. 

Έτσι ο αρχικός σκοπός του Οίκου του Έλληνος Ναυτικού έμεινε μόνο στην ταμπέλα της εξώπορτας της οδού Vlasmarkt 28

Νικόλαος Παζαίτης