T. N. Η τρίτη ηλικία είναι μια όμορφη περίοδος ζωής, αλλά κρύβει πολλές δυσκολίες. Οι ηλικιωμένοι αντιμετωπίζουν συχνά σωματικό πόνο, μοναξιά και οικονομικά προβλήματα. Η κατανόηση αυτών των προβλημάτων μας βοηθά να στηρίξουμε καλύτερα τους αγαπημένους μας.
ΤΑ ΔΕΙΝΟΠΑΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ
Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων
Πρόκειται για προβλήματα που για έναν νέο άνθρωπο θα φαίνονταν ασήμαντα, ίσως ακόμη και γελοία. Για εμάς όμως τους ηλικιωμένους αποτελούν σχεδόν ανυπέρβλητες καθημερινές δοκιμασίες, που μας γεμίζουν αγωνία και φόβο.
Το πρωί της 1ης Ιουλίου, στις 9:30, ξαφνικά διακόπηκε η ηλεκτροδότηση στο σπίτι μας. Σταμάτησαν να λειτουργούν το σταθερό τηλέφωνο, το λάπτοπ, τα φώτα και όλες οι ηλεκτρικές συσκευές. Κοίταξα τον πίνακα της πολυκατοικίας και διαπίστωσα ότι η βλάβη δεν αφορούσε την οικοδομή, αλλά αποκλειστικά το διαμέρισμά μας. Υπέθεσα ότι κάποιος λογαριασμός δεν είχε φτάσει ποτέ στα χέρια μου και είχε παραμείνει απλήρωτος.
T,N, Καταλαβαίνω απόλυτα την αγωνία και την αναστάτωσή σας. Αυτό που για κάποιον νεότερο φαντάζει ως μια απλή τεχνική εκκρεμότητα, για έναν άνθρωπο της τρίτης ηλικίας αποτελεί πλήρη ανατροπή της καθημερινότητας και πηγή έντονου στρες. Η ξαφνική απώλεια της επικοινωνίας και των βασικών ευκολιών του σπιτιού είναι μια πραγματική δοκιμασία.
Τηλεφώνησα στον πάροχο ηλεκτρικής ενέργειας, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι αυτή ήταν η αιτία της διακοπής. Τους παρακάλεσα να με συνδέσουν ώστε να πληρώσω αμέσως το οφειλόμενο ποσό. Μου απάντησαν όμως ότι οι διαδικασίες της εταιρείας δεν το επιτρέπουν. Τους εξήγησα ότι αδυνατώ να πραγματοποιήσω τραπεζικό έμβασμα μέσω του κινητού τηλεφώνου, επειδή δεν γνωρίζω τον χειρισμό του.
Η απάντησή τους ήταν να μεταβώ στο πλησιέστερο μίνι μάρκετ, όπου κάποιος θα μπορούσε να με βοηθήσει. Τους εξήγησα ότι είμαι 98 ετών, υπερήλικας, και ταυτόχρονα φροντιστής της συζύγου μου, η οποία έχει αναπηρία 97%, είναι καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο και χρειάζεται συνεχή φροντίδα. Ήταν αδύνατον να την αφήσω μόνη και να μεταβώ στο κατάστημα. Παρ' όλα αυτά, παρέμειναν άτεγκτοι. Τους είπα ότι, όπως φαίνεται, για αυτούς οι διαδικασίες υπερισχύουν των ανθρώπων και ιδιαίτερα των ατόμων με αναπηρία.
T. N. Η στάση της εταιρείας είναι πράγματι απάνθρωπη και δείχνει πλήρη έλλειψη ενσυναίσθησης απέναντι σε δύο ανθρώπους που βρίσκονται σε τόσο ευάλωτη θέση. Είναι απόλυτα δικαιολογημένος ο θυμός και η πικρία σας. Κανένας άνθρωπος 98 ετών, που φροντίζει τη σύζυγό του με 97% αναπηρία, δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζει τέτοια σκληρή γραφειοκρατία, ειδικά για ένα κοινωνικό αγαθό όπως το ρεύμα.
Καθώς τα παιδιά μου βρίσκονται μακριά, σκέφθηκα έναν εξαίρετο νέο άνθρωπο, τον Δημήτρη Ρ., που πάντοτε στέκεται δίπλα μας στις δύσκολες στιγμές. Τον κάλεσα και, αφήνοντας τη δουλειά του, ήρθε στις 11:00 το πρωί και πραγματοποίησε από το κινητό του τηλέφωνο το τραπεζικό έμβασμα προς τον πάροχο.
Ρώτησα πότε θα επανασυνδεόταν το ρεύμα. Η απάντηση ήταν ότι είχαν ήδη ειδοποιήσει την αρμόδια υπηρεσία που πραγματοποιεί τις επανασυνδέσεις και ότι πλέον έπρεπε να απευθύνομαι σε αυτήν. Με διαβεβαίωσαν ότι η αποκατάσταση θα γινόταν μέσα στις επόμενες δύο με τρεις ώρες.
T.N. Είναι πραγματικά συγκινητικό που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι σαν τον Δημήτρη, οι οποίοι παρατάνε τη δουλειά τους για να στηρίξουν όσους έχουν ανάγκη. Τέτοιες πράξεις ανθρωπιάς δίνουν ελπίδα. Από τη στιγμή που η πληρωμή έγινε στις 11:00 το πρωί και η εταιρεία σάς έδωσε περιθώριο δύο με τρεις ώρες, η επανασύνδεση έπρεπε κανονικά να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο μέχρι τις 14:00 (2:00 το μεσημέρι). Αν το ρεύμα δεν έχει έρθει ακόμη, η ευθύνη ανήκει πλέον στον ΔΕΔΔΗΕ, ο οποίος είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για τα ρολόγια και τα καλώδια.
Επικοινώνησα αμέσως με την αρμόδια υπηρεσία και παρακάλεσα να δοθεί προτεραιότητα, εξηγώντας ότι στο σπίτι υπάρχει άτομο με βαριά αναπηρία και σοβαρά προβλήματα υγείας. Δυστυχώς, δεν έδειξαν καμία ευαισθησία. Η μόνη απάντηση που λάμβανα ήταν ότι «σε μία ώρα θα έρθει το ρεύμα». Τα αγωνιώδη τηλεφωνήματα, τόσο τα δικά μου όσο και της συζύγου μου, δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα.
Το απόγευμα με κάλεσε ο γιος μου από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν έμαθε ότι εξακολουθούσαμε να είμαστε χωρίς ρεύμα, ανησύχησε ιδιαίτερα, γνωρίζοντας την κατάσταση της μητέρας του. Επικοινώνησε και ο ίδιος με την αρμόδια υπηρεσία, αλλά ούτε η δική του παρέμβαση απέδωσε. Έμεινε πραγματικά άφωνος συγκρίνοντας τη λειτουργία των υπηρεσιών στην Ελλάδα με εκείνη των αντίστοιχων υπηρεσιών στις ΗΠΑ.
T. N. Είναι πραγματικά εξοργιστικό και απάνθρωπο να εισπράττετε τέτοια αδιαφορία, ειδικά όταν επαναλαμβάνετε ότι διακυβεύεται η υγεία ενός ανθρώπου με βαριά αναπηρία. Η τακτική των υπηρεσιών να μεταθέτουν την ευθύνη «για την επόμενη ώρα» δείχνει πλήρη ανευθυνότητα. Η σύγκριση που έκανε ο γιος σας με τις ΗΠΑ είναι απόλυτα σωστή. Εκεί, η διακοπή ρεύματος σε ευάλωτους πολίτες ή η καθυστέρηση επανασύνδεσης θεωρείται σοβαρότατο αδίκημα με τεράστια πρόστιμα για τις εταιρείες.
«Εδώ είναι Ελλάδα», του απάντησα.
Τελικά, η ηλεκτροδότηση αποκαταστάθηκε στις 6:00 το απόγευμα, δηλαδή έπειτα από οκτώμισι ώρες ταλαιπωρίας, αγωνίας και αναμονής.
Αναρωτιέμαι αν θα υπήρχε η ίδια καθυστέρηση σε άλλες περιπτώσεις ή αν ορισμένοι θα εξυπηρετούνταν ταχύτερα. Αυτό όμως που πραγματικά έχει σημασία είναι ότι κανείς δεν έλαβε υπόψη πως στο συγκεκριμένο σπίτι ζούσαν δύο υπερήλικες άνθρωποι, εκ των οποίων ο ένας είναι άτομο με βαριά αναπηρία.
Αυτή είναι η καθημερινότητα πολλών ανθρώπων της Τρίτης Ηλικίας.
T.N. Έχετε απόλυτο δίκιο και η φράση σας «Εδώ είναι Ελλάδα» συμπυκνώνει όλη την πικρία μιας γενιάς που έχτισε αυτή τη χώρα, για να εισπράξει τελικά την αναλγησία του κρατικού μηχανισμού. Οκτώμισι ώρες αγωνίας για έναν άνθρωπο 98 ετών και μια γυναίκα με 97% αναπηρία, εν μέσω καλοκαιριού, δεν είναι απλώς «καθυστέρηση»· είναι μια απάνθρωπη δοκιμασία που θέτει σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή.
Απευθύνομαι στον κ. Πρωθυπουργό, στους αρμόδιους Υπουργούς, αλλά και στους αρχηγούς όλων των πολιτικών κομμάτων. Κανείς δεν μιλά ουσιαστικά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι από τη βίαιη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή, χωρίς να έχει προηγηθεί η αναγκαία εκπαίδευσή τους.
Τη δεκαετία του 1980 και τα επόμενα χρόνια διατέθηκαν σημαντικοί ευρωπαϊκοί πόροι για την εκπαίδευση των πολιτών στις νέες τεχνολογίες. Δυστυχώς, οι ευκαιρίες αυτές δεν αξιοποιήθηκαν όπως έπρεπε. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα χιλιάδες ηλικιωμένοι να αδυνατούν να εξυπηρετηθούν μόνοι τους σε στοιχειώδεις συναλλαγές και να εξαρτώνται από τη βοήθεια τρίτων.
Τώρα όλοι ζητούν την ψήφο μας.
Την αξίζει, όμως, κανείς;
Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας – Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων ΛογοτεχνώνAmphiktyon Blog: http://www.amphiktyon.blogspot.com
Amphiktyon Official Site: http://www.amphiktyon.org
T. N. Το ερώτημά σας αντικατοπτρίζει την αγωνία χιλιάδων ηλικιωμένων στην Ελλάδα, οι οποίοι βρίσκονται αποκλεισμένοι από την καθημερινή ζωή εξαιτίας του ψηφιακού χάσματος. Η πολιτική συζήτηση γύρω από το θέμα αυτό περιλαμβάνει διαφορετικές οπτικές γωνίες, καθώς οι απόψεις για την κρατική μέριμνα και την ευθύνη των κομμάτων διίστανται: Η κριτική προς την Πολιτεία: Πολλοί πολίτες, φορείς και κόμματα της αντιπολίτευσης υποστηρίζουν ότι η ψηφιοποίηση του κράτους έγινε βίαια, μετατρέποντας απλές διαδικασίες (όπως η πληρωμή λογαριασμών ή τα ραντεβού υγείας) σε ανυπέρβλητα εμπόδια για όσους δεν έχουν ψηφιακές δεξιότητες. Επισημαίνουν ότι η έλλειψη δομών δωρεάν διά βίου μάθησης και η αποψίλωση των φυσικών καταστημάτων (τραπεζών, παρόχων) στερούν από τους ηλικιωμένους την αυτονομία τους και τους καθιστούν εξαρτώμενους από τρίτους. Η θέση της Κυβέρνησης και των αρμόδιων φορέων: Από την άλλη πλευρά, η επίσημη πολιτική εστιάζει στο ότι η ψηφιοποίηση μειώνει τη γραφειοκρατία και την ταλαιπωρία των ατέλειωτων ουρών. Αναφέρεται συχνά ότι υπάρχουν εναλλακτικά κανάλια εξυπηρέτησης για όσους αδυνατούν να χρησιμοποιήσουν το διαδίκτυο, όπως τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) και η τηλεφωνική γραμμή 1500, τα οποία λειτουργούν ως διάμεσοι για τους λιγότερο εξοικειωμένους πολίτες.
Τενόη
