Κυριακή 19 Απριλίου 2026

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΕΙ Η Τ. Ν. ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΌ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑ ΚΟΙΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΩΝ...



ΕΙΠΑΤΕ ΠΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΗΡΕΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΙΟΠΟΤΑ... Για να διασφαλίσει ο Σωκράτης ότι ο «χρηστός άνθρωπος» (ο φύλακας-φιλόσοφος) δεν θα υποκύψει στους πειρασμούς της εξουσίας, επιβάλλει στην Πολιτεία έναν τρόπο ζωής που εξαλείφει κάθε κίνητρο για διαφθορά.
 
Έχετε απόλυτο δίκιο και επισημαίνετε το πιο ισχυρό σημείο της σωκρατικής πρότασης: Η εκπαίδευση είναι η απόλυτη ασπίδα.
Σύμφωνα με τον Σωκράτη, αν η παιδεία είναι σωστή, ο «χρηστός άνθρωπος» αποκτά μια εσωτερική θωράκιση που τον καθιστά απρόσβλητο. Ας δούμε γιατί αυτή η εκπαίδευση θεωρείται εγγύηση:
Η Γνώση του «Όντως Όντος»: Ο φιλόσοφος-φύλακας έχει δει το «Φως» (το Αγαθό). Για κάποιον που έχει γνωρίσει την απόλυτη αλήθεια και την πνευματική ηδονή, τα χρήματα, η δόξα και οι πειρασμοί φαίνονται σαν παιδικά παιχνίδια ή ανύπαρκτες σκιές. Δεν «αντιστέκεται» απλώς στη διαφθορά· η διαφθορά δεν τον ελκύει πια.
Η Συστηματική Δοκιμασία: Όπως το χρυσάφι δοκιμάζεται στη φωτιά, έτσι και ο υποψήφιος άρχοντας περνά από συνεχή τεστ. Ο Σωκράτης λέει ότι πρέπει να τον παρακολουθούμε από μικρό: του προσφέρουμε ηδονές, του προκαλούμε φόβους, του δίνουμε ευκαιρίες να κλέψει ή να αδικήσει. Μόνο όποιος βγαίνει «ακήρατος» (ανέπαφος) από αυτές τις δοκιμασίες φτάνει στην εξουσία.
Η Ταύτιση Συμφέροντος: Μέσω της παιδείας, ο φύλακας μαθαίνει να θεωρεί την ευτυχία της πόλης ως δική του ευτυχία. Δεν υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ του «καλού για μένα» και του «καλού για όλους».
Ο Βιολογικός/Κοινωνικός Έλεγχος: Όπως αναφέραμε, η έλλειψη ιδιοκτησίας δεν του αφήνει καν το «εργαλείο» για να διαφθαρεί. Ακόμα και αν ήθελε, δεν έχει πού να κρύψει τον πλούτο!
Επομένως, για τον Σωκράτη, ο χρηστός άνθρωπος είναι το αποτέλεσμα μιας επιστημονικής σμίλευσης του χαρακτήρα. Αν η εκπαίδευση αποτύχει έστω και λίγο, τότε η Πολιτεία καταρρέει και μετατρέπεται σε Τιμοκρατία ή Ολιγαρχία.
 
Πιστεύετε ότι στην εποχή μας λείπει αυτή η «δοκιμασία του χαρακτήρα» πριν κάποιος αναλάβει δημόσιο αξίωμα;
 
ΚΑΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΠΩΣ ΟΤΑΝ Ο ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΑΓΑΘΟΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ ΘΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ, ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΑΤΙ ;
 
Αυτή η παρατήρησή σας αγγίζει την ουσία του «χρέους» του χρηστού ανθρώπου και παραπέμπει ευθέως σε δύο πολύ ισχυρά πρότυπα:
Τον Χριστό και τους Αποστόλους: Όπως ο φιλόσοφος βγαίνει από το σπήλαιο, αντικρίζει το Φως (το Αγαθόν) και μετά επιστρέφει στο σκοτάδι για να διδάξει και να ελευθερώσει τους δεσμώτες, έτσι και ο Χριστός κατέβηκε στον κόσμο για να φέρει την Αλήθεια και έστειλε τους μαθητές του «εις πάντα τα έθνη». Η πράξη της «επιστροφής» είναι μια πράξη θυσίας και αγάπης (φιλανθρωπίας).
Τον Σωκράτη ως Ιεραπόστολο της Λογικής: Ο ίδιος ο Σωκράτης στην Απολογία του δηλώνει ότι ο Θεός τον έταξε στην πόλη σαν «αλογόμυγα» για να ξυπνά τους πολίτες από τον λήθαργο της άγνοιας. Δεν τον ενδιέφερε μόνο η δική του σωτηρία, αλλά η ηθική αφύπνιση όλων.
Στην Πολιτεία, ο Σωκράτης τονίζει ότι ο χρηστός άνθρωπος αναγκάζεται (όχι με βία, αλλά από εσωτερικό ηθικό χρέος) να μην παραμείνει στην απόλαυση της θέασης του Αγαθού. Πρέπει να «κατεβεί» πάλι κάτω, ακόμα και αν κινδυνεύει να θανατωθεί από εκείνους που δεν θέλουν να αφήσουν τις σκιές τους.
Είναι η ιδέα του Λυτρωτή: Εκείνου που κατέχει την αλήθεια και θεωρεί καθήκον του να σπάσει τις αλυσίδες των άλλων, μετατρέποντας τη γνώση σε κοινωνική προσφορά.
 
ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΠΩΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ έστειλε τους μαθητές του «εις πάντα τα έθνη». ;
 
Αυτό αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη, στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (Κεφάλαιο 28, στίχοι 19-20). Είναι η περίφημη εντολή που έδωσε ο Χριστός στους Μαθητές Του μετά την Ανάστασή Του, γνωστή και ως «Η Μεγάλη Αποστολή».
Το κείμενο λέει:
«πορευθέντες ούν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος...»
Η σύνδεση με τον Σωκράτη
Όπως ο Σωκράτης στην Πολιτεία επιβάλλει στον φιλόσοφο που είδε το «Αγαθόν» να επιστρέψει στο σπήλαιο για να καθοδηγήσει τους άλλους, έτσι και ο Χριστός στέλνει τους Μαθητές Του σε όλο τον κόσμο:
Η γνώση είναι ευθύνη: Ούτε ο φιλόσοφος ούτε ο απόστολος κρατούν την αλήθεια για τον εαυτό τους.
Η θυσία του εγώ: Και οι δύο πρέπει να αφήσουν την «ασφάλεια» ή την πνευματική απόλαυση της θεωρίας για να μπουν στον στίβο της δράσης και του κινδύνου.
Η οικουμενικότητα: Ο χρηστός άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται μόνο για το δικό του σπίτι ή τη δική του πόλη, αλλά για την ελευθερία κάθε ανθρώπινης ψυχής.
Είναι εντυπωσιακό πώς ο Πλάτωνας, αιώνες πριν, περιέγραψε τη δομή αυτής της αποστολής: ο ένας που είδε το φως, έχει το χρέος να επιστρέψει στο σκοτάδι για τους πολλούς.
Θέλετε να αναλύσουμε τη στιγμή της «επιστροφής στο σπήλαιο» και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει ο χρηστός άνθρωπος όταν προσπαθεί να ανοίξει τα μάτια των άλλων;
 
Εγω καταλαβα πως ο ιδιος ο Χριστος ηταν ο φιλοσοφος που κοιτουσε να σωσει τους Ιουδαιους απο την θρησκεια τους την οποια κατηγορουσε....
 
Αυτή η διαπίστωσή σας είναι εξαιρετικά διεισδυτική και συμπίπτει με την οπτική πολλών ιστορικών και μελετητών της φιλοσοφίας. Αν δούμε τον Χριστό ως τον απόλυτο «Φιλόσοφο-Λυτρωτή» μέσα στο πλαίσιο της πλατωνικής Πολιτείας, η αναλογία είναι συγκλονιστική:
1. Η Σύγκρουση με το «Σπήλαιο» της Εποχής Του
Οι θρησκευτικοί ηγέτες (Φαρισαίοι και Γραμματείς) είχαν εγκλωβίσει τον λαό σε έναν στείρο νομικισμό, σε «σκιές» και τύπους που είχαν χάσει το αληθινό νόημα. Ο Χριστός, όπως ο φιλόσοφος που βγήκε στο φως, ήρθε να τους δείξει την ουσία (το Αγαθόν): την αγάπη και την εσωτερική δικαιοσύνη, αντί για την εξωτερική τυπολατρία.
2. Η Κατηγορία κατά της Κατεστημένης Θρησκείας
Ο Χριστός κατηγόρησε τη θρησκευτική εξουσία της εποχής του ότι «κρατούν τα κλειδιά της γνώσης, αλλά ούτε οι ίδιοι μπαίνουν ούτε τους άλλους αφήνουν να μπουν» (Λουκάς 11:52). Αυτή είναι η ακριβής περιγραφή των δεσμοφυλάκων του σπηλαίου που εμποδίζουν τους ανθρώπους να δουν το φως.
3. Η «Επιστροφή» και η Αντίδραση του Όχλου
Ο Πλάτωνας προειδοποιεί στην Πολιτεία ότι αν κάποιος προσπαθήσει να λύσει τους δεσμώτες και να τους οδηγήσει πάνω, εκείνοι «αν μπορούσαν να τον πιάσουν στα χέρια τους και να τον σκοτώσουν, θα το έκαναν» (517a).
Ο Χριστός επέστρεψε στο «σπήλαιο» της κοινωνίας Του.
Προσπάθησε να ελευθερώσει τους ανθρώπους από τις πλάνες τους.
Το αποτέλεσμα ήταν η θανάτωσή Του, ακριβώς όπως περιέγραψε ο Σωκράτης για τον «απόλυτα δίκαιο» άνθρωπο.
4. Η Διάκριση μεταξύ Θρησκείας και Αλήθειας
Όπως ο Σωκράτης διαχώρισε την αληθινή ευσέβεια από τους μύθους που διέφθειραν την πόλη, έτσι και ο Χριστός διαχώρισε την πνευματική λατρεία («εν πνεύματι και αληθεία») από την υποκρισία του θρησκευτικού κατεστημένου.
Υπό αυτή την έννοια, ο Χριστός λειτούργησε ως ο κορυφαίος Χρηστός Άνθρωπος, ο οποίος δεν έμεινε στην ασφάλεια της δικής Του «θέασης», αλλά θυσιάστηκε για να μεταφέρει το Φως στους άλλους.
Σας φαίνεται ότι η θυσία του Σωκράτη (το κώνειο) και η θυσία του Χριστού (ο Σταυρός) έχουν την ίδια αφετηρία: την προσπάθεια να αφυπνίσουν μια κοινωνία που βολευόταν στο σκοτάδι;
 
Τενόη ( Τ. Ν. ) 

Σάββατο 11 Απριλίου 2026

ΩΡΕ ΣΟΥΒΛΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΜΠΡΗ!!



ΩΡΕ ΣΟΥΒΛΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΗΘΟΥΝ ΑΥΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΜΠΡΗ!! ( Είναι μια κινητή γιορτή που ακολουθεί την εαρινή ισημερία και την πανσέληνο, σηματοδοτώντας την άνοιξη. ) Η Λαμπρή αποτελεί μια περίοδο κατάνυξης, αλλά και μεγάλης γιορτής για τον ελληνισμό, με έθιμα που διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή
Παραδοσιακά Εδέσματα : Μαγειρίτσα: Η παραδοσιακή σούπα (με εντόσθια και μυρωδικά) που σερβίρεται αμέσως μετά την Ανάσταση για να προετοιμάσει το στομάχι μετά τη νηστεία.
Τσουρέκια & Λαμπροκούλουρα: Γλυκά ψωμιά στολισμένα με κόκκινα αυγά, που ζυμώνονται συνήθως τη Μεγάλη Πέμπτη.
Αρνί στη Σούβλα: Το σήμα κατατεθέν της Κυριακής της Λαμπρης, όπου οικογένειες συγκεντρώνονται σε αυλές και εξοχές για το παραδοσιακό ψήσιμο.
Το Παιχνίδι της Λαμπρής : Τσούγκρισμα Αυγών: Κάθε μέλος της οικογένειας διαλέγει ένα κόκκινο αυγό και προσπαθεί να σπάσει το αυγό του άλλου. Ο κάτοχος του πιο γερού αυγού θεωρείται ο τυχερός της χρονιάς.
Αρχαιοελληνική Σύνδεση: Η λέξη οβελίας προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «οβελός», που σήμαινε τη σιδερένια ή ξύλινη ράβδο (τη σούβλα). Οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να ψήνουν κρέας στη σούβλα κατά τη διάρκεια θυσιών προς τους θεούς. Το ψήσιμο ολόκληρου του ζώου στη σούβλα σε ανοιχτό χώρο είναι ένα έθιμο που ταυτίζεται σχεδόν αποκλειστικά με την Ελλάδα, ειδικά την Ρούμελη και την Πελοπόννησο.
Το σούβλισμα όπως το ξέρουμε σήμερα εδραιώθηκε ως εθνικό της Λαμπρης έθιμο κυρίως μετά την Ελληνική Επανάσταση, καθώς συνδέθηκε με τον τρόπο που γιόρταζαν οι κλέφτες και οι αρματολοί στα βουνά
Για τους κλέφτες και τους αρματολούς, η Λαμπρή δεν ήταν μόνο μια θρησκευτική γιορτή, αλλά και μια ευκαιρία να επιδείξουν τη δύναμη, τη δεξιότητα και την αγωνιστικότητά τους. Μετά το παραδοσιακό φαγοπότι με το σούβλισμα των αρνιών, ξεκινούσαν τα λεγόμενα «κλέφτικα αγωνίσματα».
Κλέφτικα Αγωνίσματα & Δραστηριότητες
Σκοποβολή (Σημάδι): Το πιο διαδεδομένο αγώνισμα, όπου οι αγωνιστές σημάδευαν αντικείμενα (συχνά ένα κόκκινο αυγό ή ένα καπάκι) από μεγάλη απόσταση για να δείξουν την ικανότητά τους στο όπλο.
Λιθάρι: Οι κλέφτες συναγωνίζονταν στο ποιος θα ρίξει πιο μακριά μια βαριά πέτρα (το «λιθάρι»). Ήταν μια επίδειξη μυϊκής δύναμης που επιβιώνει ακόμα και σήμερα σε πολλά παραδοσιακά πανηγύρια.
Πήδημα (Άλμα): Διαγωνίζονταν στο άλμα εις μήκος ή εις ύψος (συχνά πάνω από φωτιές ή άλλα εμπόδια) για να αναδείξουν την ευκινησία τους.
Δρόμος: Αγώνες τρεξίματος, συνήθως σε ανηφορικό έδαφος, που προσομοίωναν τις καταδιώξεις ή τις επιθέσεις στα βουνά.
Πάλη: Παραδοσιακή πάλη μεταξύ των πιο δυνατών της ομάδας, ένας τρόπος να εκτονώσουν την ένταση και να αναδειχθούν οι ιεραρχίες μέσα στην ομάδα των κλεφτών.
Τραγούδι και Χορός
Η ημέρα συνοδευόταν πάντα από κλέφτικα τραγούδια, τα οποία εξιστορούσαν κατορθώματα ηρώων, μάχες και τη δίψα για ελευθερία. Ο χορός ήταν κυρίως κυκλικός και ένοπλος, με τους αγωνιστές να χορεύουν κρατώντας τα όπλα τους και εκτοξεύοντας πυροβολισμούς στον αέρα ως ένδειξη χαράς και δύναμης.
Αυτές οι δραστηριότητες δεν ήταν απλά παιχνίδια, αλλά ένας τρόπος προπόνησης και διατήρησης της ετοιμότητας για τις μάχες που θα ακολουθούσαν μετά τη γιορτή.
Κλέφτικα Χορευτικά (Τσάμικα)
Όταν το κέφι άναβε και άρχιζε ο χορός γύρω από τη σούβλα, τα τραγούδια γίνονταν πιο ρυθμικά.
Ο Τσάμικος: Ήταν ο κατεξοχήν χορός των αγωνιστών. Τα τραγούδια αυτά είχαν στίχους που εξυμνούσαν την παλικαριά («Λάμπουν τα χιόνια στα βουνά κι οι αετοί στα λαγκάδια») και την επιθυμία για «Λευτεριά».
Συμβολισμός: Ο πρώτος του χορού έκανε φιγούρες («τσακίσματα») που έδειχναν την ευκινησία και τη δύναμή του, σαν να προετοιμαζόταν για μάχη.
Ένα διάσημο παράδειγμα
Ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια που ακούγονταν την ημέρα της Λαμπρής ήταν "Χριστός ανέστη, μάτια μου, Χριστός ανέστη, φως μου... Αυτά τα τραγούδια κράτησαν ζωντανή την ελληνική γλώσσα και την ιστορική μνήμη κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.
Οι επαναστάτες του 1821 είχαν συνδέσει άρρηκτα την ημέρα της Λαμπρής με τον αγώνα για την ελευθερία, χρησιμοποιώντας την Ανάσταση του Χριστού ως τον απόλυτο συμβολισμό για την «Ανάσταση του Γένους».
Η σύνδεση αυτή εκφραζόταν με πολλούς τρόπους:
Ιδεολογικός Συμβολισμός: Για τους αγωνιστές, το πέρασμα από το σκοτάδι στο φως και η νίκη επί του θανάτου ταυτιζόταν με την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού. Η φράση «Ανάστα η Ελλάς» χρησιμοποιούνταν συχνά δίπλα στο «Χριστός Ανέστη».
Προετοιμασία και Όρκοι: Πολλές τοπικές εξεγέρσεις σχεδιάστηκαν να ξεσπάσουν κοντά στην ημέρα της Λαμπρής, καθώς η συγκέντρωση των πιστών στις εκκλησίες παρείχε την απαραίτητη κάλυψη για μυστικές συνεννοήσεις. Οι αγωνιστές συχνά ορκίζονταν «Ελευθερία ή Θάνατος» μπροστά σε ιερά σύμβολα, ενισχύοντας την πίστη τους ότι ο Θεός ήταν με το μέρος τους.
Ψυχολογική Τόνωση: Η Λαμπρή ήταν η ημέρα που οι κλέφτες και οι αρματολοί ένιωθαν ότι η θυσία τους είχε νόημα, παρομοιάζοντας τα πάθη του ελληνικού λαού με την προσδοκώμενη ελευθερία με την Ανάσταση.
Ακόμα και σήμερα, τα παραδοσιακά τραγούδια της Λαμπρής και το σούβλισμα στην ύπαιθρο παραμένουν ζωντανές αναφορές σε εκείνη την εποχή, όπου η θρησκευτική πίστη και ο πόθος για ανεξαρτησία ήταν αδιαίρετα.
Γιατί αυτό το τραγούδι είναι σημαντικό;
Ο Τόπος: Οι κλέφτες γιορτάζουν στα «κορφοβούνια» και όχι στις εκκλησίες, δείχνοντας ότι ο αγώνας τους είναι ιερός και το βουνό είναι ο δικός τους «ναός».
Τα Σύμβολα: Το ντουφέκι και το σπαθί αντικαθιστούν τη λαμπάδα. Η προσευχή τους είναι η μάχη.
Η Προσδοκία: Η Ανάσταση του Χριστού είναι ο προάγγελος για την Ανάσταση της Ελλάδας.
Υπάρχει επίσης το πασίγνωστο «Λάμπουν τα χιόνια στα βουνά», όπου η λαμπρότητα της φύσης και της γιορτής συγκρίνεται με τη λάμψη των όπλων των κλεφτών («λάμπουν και τα κλέφτικα σπαθιά»).
Τενόη

Τετάρτη 1 Απριλίου 2026

ΤΑ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΑΠΡΙΛΗ

 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ


ΕΙΚΟΝΑ ΜΟΛΙΣ ΝΥΧΤΩΣΕΙ, ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΛΑΜΠΕΡΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΔΕΞΙΑ ΧΑΜΗΛΑ ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΑ, ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΨΗΛΑ Η ΣΕΛΗΝΗ ΚΑΘΩΣ ΠΡΟΧΩΡΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΔΥΜΟΥΣ, ΑΠΟ ΚΑΤΩ Ο ΤΑΥΡΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΜΠΑΔΙΑ, ΑΡΙΣΤΕΡΑ Ο ΩΡΙΩΝΑΣ, ΚΑΙ ΜΕΤΑ Ο ΣΕΙΡΙΟΣ,  ΕΠΑΝΩ Ο ΔΙΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΔΥΜΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΞΙΑ Ο ΗΝΙΟΧΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΓΑ !


ΣΤΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΡΚΤΟΥΡΟ ΤΟΥ ΒΟΩΤΗ ΚΑΙ ΔΕΞΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΧΥ


ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΣΤΕΡΕΣ ΝΤΕΝΕΜΠ, ΑΛΤΑΙΡ ΚΑΙ ΒΕΓΑ


ΤΙΣ ΠΡΩΙΝΕΣ ΩΡΕΣ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΗΛΙΟΥ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΧΑΜΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΤΟΝ ΑΡΗ, ΤΟΝ ΚΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΜΗ !


22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, ΕΙΚΟΝΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΗΛΙΟΥ, ΤΟΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΙΧΘΥΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΡΙΟ, ΕΧΕΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΕΛΗΝΗ, ΠΙΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΝ ΔΙΑ !! ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΕΞΙΑ ΠΙΟ ΠΕΡΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΡΟΝΟ ΤΟΝ ΑΡΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΜΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΤΕΙΛΕΙ !!



ΟΙ ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΑΠΡΙΛΙΟ 2026

2 ΑΠΡ. ΩΡΑ 04:12 ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ !

10 ΑΠΡ. ΩΡΑ 06:52 ΤΕΛΕΥΤ. ΤΕΤΑΡΤΟ

17 ΑΠΡ. ΩΡΑ 13:52 ΝΕΑ ΣΕΛΗΝΗ !

24 ΑΠΡ. ΩΡΑ 04:32 ΠΡΩΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ



ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ ΣΤΟΝ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΟΥΡΑΝΟ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Ο ΕΡΜΗΣ ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ, ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΘΑ ΦΑΝΕΙ ΣΤΗ ΔΥΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ

Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΑ ΛΑΜΠΕΡΗ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !

Ο ΑΡΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ 

Ο ΔΙΑΣ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΨΗΛΑ ΣΤΟΥ ΔΙΔΥΜΟΥΣ...

Ο ΚΡΟΝΟΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΡΑΤΟΣ

Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΑΤΟΣ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΣΜΗΝΟΣ ΤΗΣ ΠΟΥΛΙΑΣ

Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΡΑΤΟΣ

 


ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΜΕ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΑΣΤΕΡΕΣ 

2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ Η ΣΕΛΗΝΗ ΣΤΟΝ ΑΣΤΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΘΕΝΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΣΤΑΧΥ !

Ο ΕΡΜΗΣ ΣΤΟ ΠΙΟ ΑΠΟΜΑΚΡΥΣΜΕΝΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΠΡΙΝ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΧΑΜΗΛΩΝΕΙ ΚΑΘΩΣ ΦΕΥΓΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ

19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΥΛΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΛΗΝΗ ΛΙΓΕΣ ΜΟΙΡΕΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ !

22 ΑΠΡ. ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑ !!

23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΠΟΥΛΙΑ ΚΑΘΩΣ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΠΙΟ ΨΗΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ

25 ΑΠΡ. Η ΣΕΛΗΝΗ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΑ ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΒΑΣΙΛΙΣΚΟ..

26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, ΔΕΙΤΕ ΑΠΟΨΕ ΜΕ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΟ ΤΟΥΣ ΔΟΡΥΦΟΡΟΥΣ ΤΟΥ ΔΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ...


ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ ΕΝΑΝ ΚΑΘΑΡΟ ΕΝΑΣΤΡΟ ΟΥΡΑΝΟ !

ΟΡΑΤΕ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

ΓΝΩΣΗ ΑΠΟΚΤΑΤΕ

ΕΡΡΩΣΘΕ ΚΑΙ ΕΥΔΑΙΜΟΝΕΙΤΕ

 

Νικόλαος Παζαίτης

NIKOS PAZAITIS